NEXT 2/2009 - Wybierz dystrybucję stosowną do potrzeb

Miłośnicy Linuksa nie mogą narzekać: na naszej płycie znalazły się cztery dystrybucje, każda specjalizująca się w innych dziedzinach. W niniejszym miniporadniku prezentujemy nową Fedorę, jej możliwości, najciekawsze funkcje i przydatne wskazówki.

Prawdziwym hitem tego numeru jest SUSE Linux Enterprise Server, o którego zastosowaniach w połączeniu z pakietem Novell Open Workgroup Suite piszemy w artykule „NOWS do wszystkiego”, strona 69. Sam SLES został zintegrowany z płytą DVD, więc wystarczy z niej uruchomić komputer, by wystartował instalator systemu.

Kolejne trzy systemy zamieściliśmy jako obrazy ISO. Są to brazylijski DreamLinux oraz najnowsze wersje Ubuntu 8.10 i Fedory 10. Wszystkie działają w trybie live. Wystarczy nagrać zamieszczony na naszym DVD obraz ISO na czysty nośnik lub zamontować go bezpośrednio w maszynie wirtualnej, np. VirtualBoksie czy VMWare, a następnie uruchomić z niego PC.

Ich instalacja nie powinna sprawiać nikomu kłopotu. Zarówno w Ubuntu, jak i Fedorze sprowadza się do ustawienia daty, podania nazwy konta użytkownika i określenia hasła oraz wskazania partycji, na której ma być umieszczony system. Linuksowi Ubuntu często poświęcamy dużo uwagi, więc tym razem omówimy kilka funkcji, które odróżniają Fedorę od innych dystrybucji i pokażemy, co w niej może sprawić problemy.

Chcę starą Fedorę, startuje nowa

Fedora aż do poprzedniej, 9. wersji, jako jedna z niewielu dystrybucji używała etykiet woluminów do odnajdowania i mapowania partycji głównej, czyli /. Realizowane to było wpisem GRUB-a w postaci root=LABEL=/. Choć wersja 10. używa już unikatowych identyfikatorów UUID partycji, jeśli zostanie zainstalowana równolegle do starszej edycji, może to spowodować całkiem nieoczekiwane problemy. Stanie się tak, jeśli partycja testowanej F10 będzie na dysku przed woluminem z poprzednią wersją. Wtedy wybór z menu GRUB-a starej edycji wystartuje nową – oba woluminy mają tę samą etykietę.

Aby zapobiec takim sytuacjom, najlepiej już na etapie instalacji F10 określić nietypową etykietę partycji /. Można to zrobić na ekranie edycji parametrów GRUB-a. A jeśli uszło to uwadze przy instalacji, można zawsze z poziomu działającego systemu sprawdzić etykiety poszczególnych woluminów komendą e2label /dev/sdaX, a zmienić jeden z nich – poleceniem sudo e2label /dev/sdaX nowa_etykieta. Najlepiej oczywiście zmienić tylko etykietę woluminu z F10, by uniknąć konieczności modyfikacji pliku konfiguracyjnego GRUB-a.

W pełni graficzny start systemu

W tej dystrybucji masz do wyboru różne tryby pracy – kolejne odsłony mają aktywowane np. funkcje beta kernela, m.in. KMS (Kernel Mode Setting), lub obsługę systemu EXT4. Pierwszą funkcję obsługiwała już edycja 9., ale w 10. zwiększono liczbę funkcji. KMS, czyli przełączanie trybów graficznych (rozdzielczości) przez jądro systemu, a nie serwer X.Org, zapewnia zarówno niemal bezzwłoczne przełączanie się między konsolą a X.Orgiem (klawiszami Ctrl+Alt+F2 do F7) z zachowaniem wysokiej rozdzielczości trybu tekstowego, jak i jedną rozdzielczość oraz związany z nią brak migotania ekranu podczas startu systemu.

Tyle teoria. Ciekawsza jest praktyka. Tryb RHGB (RedHat GUI Boot) zastąpiono w F10 narzędziem Plymouth, korzystającym przy starcie systemu z opisanych funkcji. Jedną z jego ciekawszych opcji jest wyświetlanie animacji towarzyszących startowi Fedory. Ale domyślnie działa to tylko z kartami ATI serii R300 lub nowszymi. Posiadacze innych modeli mogą odblokować tę funkcję sami, choć muszą pamiętać, że opcja ta może nie zadziałać poprawnie.

W pliku /boot/grub/menu.lst należy odszukać pozycję określającą parametry jądra Fedory (zaczyna się ona od słowa kernel), po czym dodać na jej końcu wpis vga=XXX, gdzie XXX to kod VESA żądanego trybu wideo, powiększony o 512. Przykładowe wartości prezentujemy w ramce „Kody trybów VESA”, w kolumnach „kernel”. Po restarcie PC zamiast białego paska postępu w trybie tekstowym powinien się ukazać graficzny, animowany ekran ładowania.

Plymouth obsługuje tematy graficzne, więc domyślny motyw wybuchów słonecznych można zmienić. Na razie są dostępne trzy alternatywne tematy, które można doinstalować, np. za pomocą menedżera yum, komendy yum install plymouth-plugin-NAZWA (w miejsce NAZWA podstaw jedną z fade-in, pulser, spinfinity).

Bieżący temat ustala się poleceniem plymouth-set-default-plugin NAZWA (z analogiczną zamianą), a konfigurację Plymoutha uaktualnia się przez /usr/libexec/plymouth/plymouth-update-initrd. Powyższe komendy trzeba wydać jako root.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Dopasowany Linux »
  tips & tricks
• Przyjazny Chrome »
  prezentujemy najlepsze funkcje do Google Chrome
• Jeszcze lepsza Fedora »
  Menedżer haseł Fedora 10
• Praktyczne superwtyczki »
  wiecej funkcji i mozliwosci w przegladarce Mozilla Firefox
• Pingwin na diecie »
  przyspieszamy uruchamianie i działanie (K)Ubuntu