NEXT 1/2009 - Potyczki z dialplanem

Dialplan to zaawansowane narzędzie, bez którego nie poznasz do końca możliwości swojej bramki VoIP. Niniejszy poradnik to kompendium wiedzy na ten temat. Dzięki niemu nauczysz się fachowo tworzyć profesjonalne schematy połączeń.

Anglojęzyczny termin „dialplan” możemy przetłumaczyć jako schemat wykonywania połączeń telefonicznych. Bez niego nie będziemy mogli wykorzystać wszystkich możliwości, jakie oferuje nam bramka VoIP. Większość producentów nie daje użytkownikom pełnego dostępu do edycji dialplanu. Wyjątkiem jest Linksys. Przedstawiony w artykule opis dialplanu jest uniwersalny, można go stosować do wszystkich urządzeń VoIP Linksysa: PAP2T, SPA2102, SPA3102 (to urządzenie ma nawet większe możliwości), WAG54GP2, WRP400, WRTP54G i telefonów IP serii SPA9xx.

Do czego służy dialplan?

Główną funkcją dialplanu jest umożliwienie wygodnego, a często znacznie tańszego wykonywania połączeń. Pełny dostęp do jego edycji daje użytkownikowi znacznie większe możliwości, np. wykonywanie automatycznych operacji na wprowadzanych ciągach znaków. Dzięki temu można tworzyć numery skrócone na własne potrzeby, założyć blokadę na wybrane połączenia czy wprowadzać numery zgodnie ze swoim przyzwyczajeniem (np. bez międzymiastowego prefiksu). Wykorzystując zaawansowane możliwości dialplanu, możliwe jest kierowanie rozmów przez wybrane konto SIP na podstawie analizy wprowadzonego numeru lub też wykonywanie połączeń poprzez inne konto SIP niż to, które masz zdefiniowane w bramce VoIP.

Dialplan to zbiór elementów, tzw. kontekstów, oddzielonych od siebie znakami „|” i sprawdzanych w kolejności ich występowania. Pierwszym znakiem jest zawsze nawias okrągły otwierający, ostatnim – nawias okrągły zamykający. Domyślny schemat znajduje się w zakładce LINE 1 na dole strony konfiguracyjnej w polu DIALPLAN (należy wcześniej włączyć widok opcji zaawansowanych). Jest on dostosowany do numeracji amerykańskiej i mimo że umożliwia wykonywanie połączeń, jest nieprzydatny dla europejskiego użytkownika. Pokażemy więc, jak można stworzyć funkcjonalny schemat połączeń dostosowany do polskiego planu numeracji. Oto najprostszy dialplan:
([x*][x*].)

Pozwoli on wybrać numer składający się z co najmniej 2 znaków, przy czym 2 pierwsze z nich mogą być zarówno cyframi, jak i znakiem „*” (gwiazdki). Część operatorów wykorzystuje numery zaczynające się od znaku „*” jako numery specjalne umożliwiające połączenia z pocztą głosową, połączenia testowe lub o obniżonej płatności.

Każda bramka VoIP Linksysa daje użytkownikowi możliwość wprowadzania kodów sterujących. Pozwalają one na obsługę większości funkcji urządzenia z poziomu klawiatury przyłączonego telefonu. Kody te są dwucyfrowe i zaczynają się znakiem gwiazdki. Mimo że mogą być obsługiwane najprostszym dialplanem, warto stworzyć dla nich osobny kontekst z uwagi na modyfikacje przedstawione dalej w tekście. Dialplan zawierający obsługę kodów sterujących będzie wyglądać następująco:
(*xx|[x*][x*].)

Numery skrócone

Aby zrozumieć przedstawione konteksty i zbudować bardziej złożony dialplan, zapoznaj się z elementami składni przedstawionymi w ramce Dialplan – elementy składni na 3 122. Najczęściej wykorzystywany będzie element pozwalający na zastąpienie jednej sekwencji znaków inną. Dzięki niemu możesz utworzyć numery skrócone i modyfikować wprowadzone sekwencje znaków.

Stworzenie numeru skróconego jest bardzo przydatne, gdy nie chcesz za każdym razem wprowadzać długich ciągów cyfr. Korzystając z zapisu , przypiszesz wybranemu ciągowi znaków „u” numer „p”, np. <*1:0223219111>, <*2:0223219112> etc. W ten sposób, wybierając na klawiaturze ciąg: „*1”, bramka będzie dzwonić na numer 0223219111.

Modyfikacja sekwencji znaków

Automatyczne dodawanie sekwencji znaków do wprowadzanego z klawiatury numeru można wykorzystać nie tylko do tworzenia numerów skróconych, ale także np. po to, by móc wybierać numery lokalne bez prefiksu międzymiastowego. Wystarczy wprowadzić do dialplanu następujący zapis:
<:022>[2-9]xx lub <:022>[2-8]xxxxxx

Obydwa powyższe konteksty pozwolą wprowadzić numer 7-cyfrowy, do którego zostanie automatycznie dodany prefiks 022. Różnice w obydwu zapisach polegają na tym, że pierwszy z nich pozwoli na wprowadzenie numerów o długości co najmniej 3 znaków, przy czym – aby warunek w kontekście został spełniony – pierwsza cyfra wprowadzonego numeru musi być z przedziału od 2 do 9, natomiast w drugim przypadku wprowadzony numer musi być 7-cyfrowy i zaczynać się cyfrą z przedziału od 2 do 8.

Korzystając z usług operatora zagranicznego, możesz spotkać się z sytuacją, w której będziesz zmuszony wprowadzać numery wraz z prefiksem międzynarodowym, także te polskie. Nie jest to wygodne, jeśli przyzwyczaiłeś się wpisywać numer w formacie, jaki jest wymagany przez TP. Aby wykonać automatyczną konwersję formatów, zapis w dialplanie powinien wyglądać następująco:
<0:0048>xx.

Zapis ten usunie pierwsze 0 z wprowadzonego numeru, a w jego miejsce wprowadzi prefiks 0048. Wprowadzając więc z klawiatury numer 0223219111, do operatora przesłany zostanie ciąg 0048223219111.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Więcej możliwości »
  jak skonfigurować bramki VoIP
• Trixbox – twój serwer VoIP »
  uruchomienie serwera VoIP
• Jak poprawnie skonfigurować bramkę »
  tajniki konfiguracji VoIP
• Zanim zaczniesz dzwonić »
  konfiguracja bramki VoIP
• Do domu i do biura »
  bramki VoIP do domu i małej firmy