pełne wersje
Data: 22 kwiecień 2008
Identyfikator: 080565
Systemy z rodziny BSD może nie są tak znane jak Windows czy Linux, ale to one obsługują mocno obciążone serwery w sieci. Dlatego warto je poznać. Na naszej płycie znajdują się najnowszy FreeBSD 7.0 oraz PC-BSD 1.5.
System FreeBSD charakteryzuje się bardzo liberalną licencją. Dzięki niej fragmenty kodu znalazły się nawet w Microsoft Windows, a część narzędzi – również w Mac OS X. System ten bardzo często stosowany jest także w firmach, ponieważ uznawany jest za bezpieczniejszy i stabilniejszy (co znajduje potwierdzenie w liczbie znalezionych błędów). Na naszym cover DVD zamieściliśmy dwie wersje tego systemu – zwykłą i386 oraz AMD x64. Aby stworzyć wersję instalacyjną, najpierw nagraj go na trzech płytach CD z plików ISO. W opcjach programu do wypalania płyt powinna być opcja „Nagraj płytę z plików ISO” lub podobna.
Instalacja aplikacji
Instalacja programu odbywa się w trybie tekstowym. Nie ma tu więc efektownych kreatorów znanych z Mandrivy czy Fedory, choć użytkownicy Slackware’a będą czuli się jak w domu. Na początku wybierz układ klawiatury. Następnie stwórz partycje w następujący sposób: w pierwszej kolejności przygotuj miejsce, a dopiero później podziel je na odpowiednie woluminy, nie zapominając o partycji pliku wymiany.
Nadszedł czas na wybór pakietów. W przypadku gdyby jakiś program nie został zainstalowany, zawsze można potem użyć narzędzia sysinstall. Na końcu skonfiguruj sieć, parametry myszy i konta użytkowników. Po restarcie system operacyjny FreeBSD jest gotowy do pracy. Pamiętaj o włączeniu systemu pakietowania składającego się z portów. Ułatwia to późniejszą instalację oprogramowania. Jest to wygodne zwłaszcza wtedy, gdy akurat nie możesz znaleźć płyt instalacyjnych programów. Warto od czasu do czasu odświeżać bazę portów poleceniem portupgrade –a. Jeżeli będziesz chciał dodać potem kolejny program, użyj komendy pkg_add –r –v nazwa_pakietu. Jeśli chcesz na przykład szybko doinstalować Midnight Commandera, zamiast nazwa_pakietu wpisz mc.
Środowiska graficzne
Naturalnym środowiskiem pracy w tym systemie jest tryb tekstowy, ale istnieje również możliwość uruchomienia serwera X Windows. Dostępne są i KDE, i Gnome. Instalacja nie jest specjalnie trudna. Pamiętaj jednak o konfiguracji domyślnego systemu w pliku .xinitrc w katalogu użytkownika. W przypadku Gnome wpisz tam exec gnome-session. Możesz to zrobić dowolnym edytorem tekstu (vi, edytor z Midnight Commandera, itp.) lub po prostu wpisz z konsoli echo ‘exec gnome-session’ >> ~/.xinitrc. Podobnie możesz postąpić w przypadku KDE, ale tu komenda uruchamiająca menedżera okien to exec startkde. Do konfiguracji trybu graficznego służy xorgconfig, a okienka uruchamia się komendą startx.
Łatwa ścieżka
Jeżeli wydaje ci się, że instalacja i konfiguracja FreeBSD są zbyt skomplikowane albo nie chcesz zajmować się szczegółami instalacji, ale jesteś ciekawy, jak działa system z rodziny BSD, na płycie znajdziesz PC-BSD. Ten projekt został oparty na FreeBSD i jest z nim zgodny. Wszystkie więc uwagi dotyczące jednego systemu odnoszą się także do drugiego. Różnicę można jednak zobaczyć już na etapie instalacji. PC-BSD został wyposażony w bardzo wygodny graficzny instalator, który można uruchomić w języku polskim. Na tym etapie istnieje możliwość doinstalowania Firefoksa, Opery, aplikacji edukacyjnych czy pakietu OpenOffice.org. Po zakończeniu instalacji trzeba tylko wybrać rozdzielczość oraz głębię kolorów i można przystąpić do pracy.
Po uruchomieniu systemu można łatwo włączyć efekty specjalne w postaci Compiz Fusion czy Emerald. Wydajność tych dodatków zależy od szybkości pracy karty graficznej i dostępnych do niej sterowników. Udostępniają je ATI i Nvidia. PC-BSD ma także narzędzia sprawdzające aktualność systemu i pobierające w razie potrzeby aktualizację.
Ocena: 



(aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)
Podobne artykuły: