zarządzanie dyskami dynamicznymi w Windows
Data: 22 lipiec 2008
Identyfikator: 080819
W systemach z rodziny Windows ukryte są, o czym nie wszyscy wiedzą, zaawansowane funkcje zarządzania zasobami dyskowymi. Umożliwiają one m.in. tworzenie partycji obejmujących wiele dysków fizycznych.
|
Jak aktywować/blokować
|
|
Aby zablokować lub odblokować możliwość tworzenia i obsługi dysków dynamicznych, należy w gałęzi „HKEY_LOCAL_MACHINE\ SYSTEM\CurrentControlSet\Services\dmload” rejestru systemu Windows XP nadać wartość 0 lub 4 (0 to funkcja aktywna,
4 – zablokowana).
|
W Windows 2000, a także nowszych edycjach tego systemu operacyjnego, znajduje się ciekawy mechanizm zarządzania przestrzenią dyskową, tzw. dyski dynamiczne. Pozwala on m.in. łączyć wiele dysków w jedną partycję, tworzyć dyski lustrzane oraz zmieniać w locie rozmiar partycji.
Pierwszą rzeczą, którą musimy zrobić, aby rozpocząć pracę z nowym rodzajem woluminów, jest konwersja tradycyjnego dysku podstawowego na dynamiczny. W opcji Zarządzanie dyskami w panelu sterowania wystarczy wybrać dysk fizyczny za pomocą prawego klawiszem myszy i zaznaczyć opcję Konwertuj na dysk dynamiczny.
Rodzaje woluminów
Po konwersji na dysk dynamiczny otrzymasz możliwość tworzenia trzech rodzajów woluminów. Pierwszy z nich to tzw. wolumin prosty, który podobnie jak partycja na dysku podstawowym może znajdować się tylko w obrębie jednego dysku twardego. Jego wielkość będziesz mógł dowolnie modyfikować w zależności od zasobów wolnej przestrzeni na dysku. Taką możliwość w kwestii zwykłych dysków podstawowych daje także Windows Vista, jednak w przypadku dysków dynamicznych możesz wykorzystać wolne miejsce z już istniejącej partycji A w celu powiększenia partycji B bez względu na pozostałe, nieprzydzielone jeszcze miejsce na dysku.
Kolejnym typem woluminu jest wolumin łączony. Pozwala on utworzyć obszar obejmujący swoim zasięgiem co najmniej dwa dyski fizyczne, które w systemie będą widoczne jako jeden duży. Na przykład mając dwa dyski po 160 GB każdy, możesz założyć partycję o wielkości 320 GB. Dane będą najpierw zapisywane na pierwszym z nich, aż do wykorzystania całej wolnej przestrzeni, a dopiero później na kolejnych. Wadą takiego rozwiązania jest to, że awaria któregokolwiek z dysków twardych sprawia, że przepada cały wolumin łączony.
Najbardziej ciekawym z punktu widzenia użytkownika jest wolumin rozłożony, zwany także paskowym. Działa on na podobnej zasadzie jak łączony, jednak zapis odbywa się jednocześnie na dwóch lub nawet 32 dyskach, bo taka jest maksymalna liczba obsługiwanych napędów. Dane są równolegle zapisywane w paskach o długości 64 KB, stąd inna nazwa tego typu woluminu. Korzyści wynikające z założenia woluminu paskowego mogą być widoczne wtedy, gdy umieścisz na nim plik wymiany lub będziesz chciał zapisywać bardzo duże pliki. Warto także wspomnieć, że edycje serwerowe systemu Windows, np. Windows Server 2003, umożliwiają tworzenie także woluminów dublowanych oraz RAID-5. Natomiast w systemach Windows XP Home i na komputerach przenośnych funkcja tworzenia dysków dynamicznych jest domyślnie zablokowana.
Szybszy system za darmo
Jeśli nie masz kontrolera RAID wbudowanego w płytę główną komputera, a nie chcesz inwestować w drogi kontroler RAID, wówczas możesz wykorzystać wbudowane w Windows mechanizmy w celu przyspieszenia operacji dyskowych. Dla osiągnięcia jak najlepszego rezultatu będą ci potrzebne trzy dyski twarde, z czego dwa powinny cechować się podobnymi lub identycznymi parametrami pracy. Pojemność nie jest tu najważniejsza i może być różna.
Na dysku numer 1 zainstaluj system operacyjny z wykorzystaniem typowego dysku podstawowego. Kolejne dwa skonwertuj na dyski dynamiczne i stwórz na ich początku, tam gdzie odczyt i zapis jest najszybszy, wolumin rozłożony. Ponieważ wielkość pliku wymiany jest uzależniona od ilości posiadanej pamięci RAM, proponujemy ze względu na dzisiejsze standardy przeznaczyć na to 3–5 GB miejsca. Po zakończonej operacji przenieś tam plik wymiany Windows i pozwól, aby system sam kontrolował jego wielkość. Od tej chwili, pod warunkiem że dysk podstawowy, na którym znajduje się system, nie jest zbyt wolny, powinieneś zauważyć większy komfort pracy.
Dodatkowe korzyści
Standardowo na dysku można stworzyć do czterech partycji podstawowych, w tym tylko jedną rozszerzoną, w obrębie której znajdą się dyski logiczne. Korzystając z dysków dynamicznych, możesz tworzyć dowolną liczbę różnego typu woluminów. W sytuacji gdy z powodu braku wolnego miejsca jesteś zmuszony dokupić kolejny dysk twardy, mechanizm dysków dynamicznych pozwoli ci powiększyć partycję, na której zabrakło miejsca, o nową przestrzeń z nowego napędu. Zrobisz to bez potrzeby kopiowania czy przenoszenia jakichkolwiek danych. Litera oznaczająca twój stary wolumin pozostanie niezmieniona, zwiększy się tylko pojemność. Zachęcamy do eksperymentowania z dyskami dynamicznymi. Zwłaszcza te osoby, dla których liczy się przede wszystkim elastyczna struktura dysku twardego.
Ocena: 



(aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)
Podobne artykuły: