NEXT 8/2008 - Telewizor w sieci

Coraz popularniejsze projektory multimedialne oraz telewizory o dużej przekątnej zachęcają użytkowników do wyświetlania filmów lub słuchania muzyki z plików przechowywanych w komputerach. Czy warto kupić specjalizowane urządzenie, które ma połączyć PC z zestawem audio-wideo?

Wraz z upowszechnieniem się domowych sieci LAN i przechowywanych w postaci cyfrowej plików audio i wideo pojawił się pomysł zbudowania urządzenia, które zapewni wygodny dostęp do zebranych zasobów multimedialnych z każdego miejsca w domu. Realizacja koncepcji magazynu plików multimedialnych jest łatwa – dane można przechowywać na dysku sieciowym czy komputerze, do którego wszyscy użytkownicy sieci mają dostęp. Problem stanowi jednak odtwarzacz – do tej pory musiał być nim komputer.

By ominąć konieczność stosowania w domu wielu komputerów, wymyślono urządzenie zwane DMR (Digital Media Receiver – urządzenie do odbioru multimediów). Ogólnie rzecz ujmując, jest to przystawka podłączana do sieci lokalnej (przewodowej lub bezprzewodowej) i telewizora. Może odtwarzać wszelkie treści multimedialne dostępne w sieci. Niestety, jak wynika z testów, od pomysłu do właściwej realizacji droga wcale nie jest prosta.

Przetestowaliśmy niemal wszystkie urządzenia dostępne na naszym rynku. Ich ceny różnią się dość znacznie – od niecałych 400 zł do ponad 1400 zł. Należy jednak pamiętać, że najtańsze z nich, Emprex ME1, w tej cenie sprzedawane jest bez dysku twardego, zaś najdroższe ma nie tylko dysk o pojemności 320 GB, ale także duży, czytelny wyświetlacz, umożliwiający korzystanie z zasobów multimedialnych bez włączania projektora czy też telewizora, co jest przydatne zwłaszcza wtedy, gdy chcemy słuchać muzyki.

Cechy dobrego interfejsu

DMR powinien być łatwy w obsłudze, a jego interfejs graficzny musi być intuicyjny i miły dla oka. Tymczasem ergonomia korzystania z testowanych urządzeń to jedna z największych ich wad. Najlepszy interfejs zastosowano w Dvico Tvix M-4100SH, bo zapewnia bezpośredni dostęp do plików z podziałem na trzy grupy, tj. muzyczne, graficzne oraz wideo. Oprócz tego użytkownik może skorzystać z opcjonalnego tunera TV, a także zmienić ustawienia urządzenia. Podobny interfejs znajduje się w produktach D-Link oraz Air Live. W D-Linku obsługa jest równie prosta, wzorowana na Windows Media Center. Szkoda tylko, że użytkownik nie widzi jednocześnie podpisów pod wszystkimi ikonami. W Air Linku natomiast brakuje prostego dostępu do funkcji konfiguracy

Problematyczna obsługa

Interfejsy Popcorn Hour oraz Freecom nie są najlepsze – obydwa zapewniają dostęp do danych w sposób zależny od tego, skąd dane są pobierane, tj. z dysku, z sieci czy z pamięci Flash. Z kolei Netgear jako jedyny ma polskie menu. Jednak oprócz nazewnictwa, które utrudnia korzystanie z programu, często nie są wyświetlane polskie znaki. Powoduje to konieczność przełączania się na język angielski, w którym błędów jest zdecydowanie mniej. Co gorsza, włączenie odtwarzania wybranych utworów muzycznych albo pokazu zdjęć wymaga wybrania większej liczby funkcji w porównaniu z pozostałymi urządzeniami.

Z kolei Linksys DMA2200 wymaga do pracy zainstalowania na pececie systemu operacyjnego Windows Vista w wersji Home Premium lub Ultimate, które udostępniają program Media Center. DMA2200 pracuje jako tzw. Extender i na ekranie podłączonego urządzenia wyświetla interfejs Media Center. Wprawdzie jest on wygodny w obsłudze, ale nakłada absurdalne ograniczenia związane z koniecznością korzystania z określonego systemu operacyjnego.

Zdalne sterowanie

Na komfort korzystania ze sprzętu audio-wideo w znacznym stopniu wpływa jakość pilota zdalnego sterowania. Najlepszy dołączono do Dvico Tvix – ma przyciski fosforyzujące, które ułatwiają obsługę w zaciemnionym pomieszczeniu. Dzięki temu, że są twarde, użytkownik dobrze wyczuwa moment zadziałania przycisku, zaś właściwe rozmieszczenie powoduje, że potrzebnych funkcji nie szuka się zbyt długo.

Ciekawy pilot dołączony został również do urządzenia Linksys. Ponieważ korzysta ono z Windows Media Center, pilot także skonstruowany jest zgodnie z zaleceniami Microsoftu. Dzięki temu podstawowe funkcje umożliwiające zarządzanie odtwarzaniem są łatwo dostępne, zaś w trakcie użytkowania nie ma problemów z wyczuciem momentu naciśnięcia.

Do najgorszych pilotów należą te dołączone do Air Live oraz Ziova CS510. Pierwszy jest mały i płaski, z niewygodnymi przyciskami, drugi ma gumowe przyciski, które blokują się po naciśnięciu. W obu klawisze trzeba bardzo mocno naciskać, bo nie zapewniają wyczucia momentu zadziałania. Także rozłożenie przycisków nie należy do najwygodniejszych, ponieważ te najczęściej używane są na samym dole, co powoduje, że pilota trzeba przesuwać w dłoni.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Szybciej i dalej? »
  test porównawczy ruterów ADSL
• Na sieciowym talerzu »
  test porównawczy dysków sieciowych
• Podziel się plikami »
  przegląd najpopularniejszych sieci i programów P2P
• Nie tylko rozmowy »
  test porównawczy telefonów komórkowych
• Multimedia wokół nas »
  centralne zarządzanie multimediami