NEXT 3/2007 - Nowy dysk SSD

Zapowiadane od dłuższego czasu dyski SSD (Solid State Disk) to nowinka, która elektryzuje wszystkich entuzjastów komputerowych. W końcu to jedna w niewielu naprawdę istotnych zmian w budowie tego najpopularniejszego nośnika danych.

Urządzenia SSD to bez wątpienia przyszłość tego segmentu rynku. Klasyczny dysk twardy składa się bowiem, oprócz kilku układów scalonych, ze znacznej ilości elementów mechanicznych, które muszą być wykonane bardzo precyzyjnie. Koszt wytworzenia mechaniki nie spada jednak tak szybko jak koszt produkcji elektroniki, więc docelowo produkcja dysków SSD będzie tania.

Teza o niskich kosztach wydaje się śmieszna, zwłaszcza w kontekście ceny testowanego urządzenia. 5 tys. zł za 62 GB pojemności to kwota astronomiczna. Jednak kilka lat temu karta pamięci 16 MB kosztowała majątek, dziś za porównywalne pieniądze możemy kupić model ponad 200-krotnie pojemniejszy. Za kilka lat pewnie nikt nie będzie pamiętał, że kiedyś istniały dyski inne niż SSD.

Dodatkowym atutem dysków pozbawionych mechaniki jest zmniejszona awaryjność. Nie ma tu potencjalnie zawodnych łożysk, nie straszne też modelom SSD upadki, które powodowały uszkodzenia głowic i powierzchni talerzy konwencjonalnych dysków.

Jeden duży minus

O dyskach SSD mówi się już od jakiegoś czasu. Co więcej, kilka firm ogłosiło początek produkcji i zaanonsowało konkretne modele. Jednak na rynku nie pojawiło się nic nowego. Z tym większym entuzjazmem powitany został pierwszy dostępny model firmowany, co ciekawe, nie przez jednego ze znanych producentów dysków, lecz wytwórcę kart pamięci i pendrive’ów – PQI.

Seria pierwszych dostępnych na rynku dysków SSD, co tu kryć, rozczarowuje. Przede wszystkim znacznie wyższymi niż wszyscy się spodziewali cenami. Za cenę testowanego modelu, którego pojemność, nawiasem mówiąc, nie jest oszałamiająca, można z powodzeniem kupić dobrej jakości notebook. Kolejnym i chyba największym rozczarowaniem są wyniki testów. Średni transfer danych jest, delikatnie mówiąc, słaby – 16,4 MB/s (min. 16 MB/s, maks. 16,8 MB/s) to mniej niż połowa tego, co oferują tradycyjne urządzenia. Z tego powodu w testach, w których liczy się głównie odczyt lub zapis danych, PQI Turbo Plus wypada bardzo kiepsko – osiąga od 5 do 30 proc. tego, co najlepsze dyski w tej klasie.

Kilka małych plusów

Na szczęście nie można powiedzieć, że nowy dysk ma same wady. Jest praktycznie nie do pokonania w ilości obsługiwanych operacji zapisu/odczytu na sekundę w różnych konfiguracjach. Wyniki tego testu są kilkakrotnie lepsze niż w wypadku tradycyjnych modeli. To wszystko zaleta bardzo krótkiego czasu dostępu do danych – 1,1 ms to 10x mniej niż w wypadku typowych modeli. Z pewnością dysk PQI sprawdzi sie doskonale tam, gdzie pracuje się z wieloma bardzo małymi plikami.

Oczywiście potwierdza się to, czego wszyscy oczekiwali od urządzeń SSD. Testowany model praktycznie się nie grzeje, temperatura obudowy zaledwie o kilka stopni przekracza temperaturę otoczenia. Dysk jest także absolutnie bezgłośny. Użytkownikom przyzwyczajonym do tradycyjnych, wibrujących i świszczących modeli aż trudno uwierzyć, że taki dysk pracuje. Tradycyjna metoda badawcza, położenie dłoni na urządzeniu w celu wyczucia wibracji, też tutaj nic nie pomaga. Dla użytkowników laptopów ważne jest to, że PQI Turbo Plus SSD zużywa zaledwie 1 W energii. Skutkuje to wydłużeniem o kilkanaście procent czasu pracy notebooka, przy założeniu, że intensywnie wykorzystujemy dysk twardy.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Ze średniej półki »
  dysk SSD PQI
• Made in Poland »
  dysk SSD Goodram
• Tani dysk SSD »
  DYSK SSD OCZ
• Demon szybkości »
  DYSK SSD 2,5"
• Elektroniczni twardziele »
  raport: dyski twarde rozwiązania klasyczne i SSD