NEXT 2/2007 - Witrynowa układanka

Stworzenie ciekawej, bogatej w opcje witryny nie jest łatwe. Jeśli zdecydujesz się pisać ją samodzielnie, napotkasz wiele trudności. Nawet proste strony domowe tworzone w ten sposób wymagają sporej wiedzy i umiejętności programowania. Czasem warto sięgnąć po gotowe rozwiązania – systemy zarządzania treścią.

Istotą każdej strony internetowej jest prezentacja treści: zdjęć, recenzji czy testów. Rzadko kiedy chcesz przedstawiać jedną, niezmienną zawartość przez długi czas – zwykle jest odwrotnie, czego najlepszym przykładem są blogi. Do efektywnego zarządzania witryną o dynamicznie zmieniającej się zawartości potrzebny jest sprawny mechanizm, jaki zapewniają właśnie CMS-y. Co najważniejsze, do obsługi witryny przy ich użyciu zazwyczaj nie jest potrzebna wiedza z zakresu programowania.

Zgodne komponenty

Systemy CMS (Content Management Systems; patrz też: artykuł o instalacji Mambo 3 132) mają zwykle postać modularną. To bardzo wygodne, gdyż pozwala użytkownikowi na wybór komponentów, które chce uwzględnić na swojej witrynie. Każdy system oferuje zwykle podstawowe moduły, takie jak pasek tytułowy, przegląd artykułów, panel ogłoszeń, księgę gości i wiele innych. W czasie działania strony można ją w dowolnej chwili rozbudować o kolejne moduły lub usunąć z niej te nieużywane bez szkody dla pozostałych.

Modularność CMS-ów oznacza odseparowanie treści serwisu od jego wyglądu. Widoczną zaletą tego rozwiązania jest łatwa zmiana wyglądu strony. W niemal każdym systemie zaimplementowana jest obsługa tzw. skórek, czyli tematów graficznych. Zwykle są to po prostu arkusze stylów CSS definiujące wygląd poszczególnych elementów finalnej strony. Zwykle dostępnych jest co najmniej kilka oficjalnych tematów, więcej można znaleźć na stronach społeczności użytkowników danego systemu. Im popularniejszy CMS, tym więcej nieoficjalnych dodatków, co widać choćby na przykładzie serwisów traktujących o Joomli!

Szybki start do WWW

W najprostszym przypadku instalacja systemu zarządzania treścią sprowadza się do pobrania i rozpakowania właściwego archiwum na lokalny dysk twardy, a następnie przegrania wyodrębnionych plików na serwer obsługujący naszą stronę WWW. Zwykle też konieczne jest nadanie im odpowiednich praw dostępu.Większość systemów ma gotowe kreatory konfiguracji, za pomocą których tworzy się konto administratora, konfiguruje bazę danych i ewentualnie kilka innych parametrów serwera. Tak działają np. Joomla czy Xoops, a całość trwa zwykle mniej niż 10 minut.

Większość CMS-ów bezpośrednio po instalacji pozwala wczytać przykładową zawartość: kilka artykułów, ankietę itp. Początkujący użytkownicy mogą poeksperymentować na sprawnie działającej witrynie aż do momentu, gdy nabiorą wystarczającej wprawy do stworzenia własnej. Można też usunąć przykładowe artykuły, pozostawiając szkielet strony bez zmian (w zależności od preferencji autora strony).

Samych artykułów prawie nikt nie pisze już w HTML-u. Do tworzenia artykułów znacznie lepiej użyć specjalnych edytorów WYSIWYG. Za ich pomocą wprowadzanie artykułów niewiele różni się od redagowania materiału w popularnych edytorach tekstu, takich jak Word czy Open Office, z tą różnicą, że możliwości formatowania tekstu i akapitów są zwykle mniejsze. Na tym polu wyróżniają się zwłaszcza TinyMCE 2.1 (domyślny edytor Joomla!) czy FCK (dostępny w Xoops). Warto pamiętać, że niemal z każdym CMS-em można zinegrować ulubiony edytor, czego skrajnym przykładem jest Drupal. Autorzy nie instalują domyślnie żadnego narzędzia WYSIWYG, a webmaster może wgrać wybrany edytor jako moduł. Negatywnie wyróżnia się eZ Publish, który nie ma żadnego narzędzia tego typu i nie oferuje instalacji żadnego jako rozszerzenia.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• CMS bez bazy danych »
  QUICK.CMS.LITE 2.0
• Tajemnice systemów plików »
  test porównawczy systemów plików
• Lingwistyka programistyczna »
  raport: przegląd języków programowania
• Godny rywal Joomla! »
  Systemy zarządzania treścią
• Komputer w komputerze »
  test porównawczy maszyn wirtualnych