NEXT 2/2007 - Serwer na użytek domowy

Za pomocą tego systemu serwerowego szybko wykonasz zdalnie kopię zasobów komputerów i w prosty sposób udostępnisz zasoby, m.in. muzykę, filmy czy dokumenty, wszystkim podłączonym do niego klientom.

Blisko po trzech latach pracy firma Microsoft poinformowała o wydaniu Windows Home Server. W odróżnieniu od pozostałych produktów należących do tej rodziny nie jest to system przeznaczony do rozwiązań komercyjnych. Został on bowiem przygotowany z myślą o użytkownikach domowych, którzy do tej pory nie korzystali z serwerów ze względu na skomplikowane zarządzanie i zawiłe opcje konfiguracyjne. Zaciekawienie ludzi z branży IT jest tym większe, że o domowym serwerze wcale nie było głośno, a administratorzy czekają raczej na Windows Server 2008, który, jak ostatnio poinformował Microsoft, ukaże się 27 lutego 2008 roku.

Microsoft zdecydował się na wydanie Home Server, bo do tej pory Windows nie miał podobnej aplikacji, a udział w rynku miały jedynie niektóre dystrybucje linuksowe. Innym ważnym powodem była chęć wykorzystania rosnącej popularności urządzeń multimedialnych. Liczbę gospodarstw domowych na świecie, w których znajdują się co najmniej dwa komputery, szacuje się na blisko 60 mln. Do tej listy należy dodać konsole do gier i przenośne odtwarzacze multimedialne. Nad integracją tego typu sprzętu (chodzi o produkty Microsoftu, czyli XBOX, Zune i inne urządzenia pracujące pod kontrolą Windows XP lub nowszego) ma czuwać właśnie Windows Home Server.

Pod powłoką

Innowacyjna jest również funkcja budowania serwerów lustrzanych stworzona przez zespół Microsoft Advanced Technology Lab (MATL). Rozwiązanie to jest przydatne wtedy, gdy zależy ci na zapewnieniu większego bezpieczeństwa przechowywanych danych. Gdy instalujesz Windows Home Server na komputerze z wieloma dyskami twardymi (minimalnie dwoma), to udostępniane zasoby serwera przechowywane będą w kilku różnych miejscach, w zależności od liczby dysków.

Home Server nie mógłby być domowym repozytorium danych, gdyby nie możliwość łatwego współdzielenia zasobów. Każdy z użytkowników może przechowywać dane, muzykę, zdjęcia czy filmy w swoich lub publicznie dostępnych katalogach na serwerze. Dzięki temu inni użytkownicy mają do nich dostęp ze swoich komputerów. Według zapowiedzi Microsoftu w kolejnej wersji produktu prawdopodobnie możliwe będzie także wersjonowanie plików. Umożliwi to odzyskanie dowolnej wersji zmienianego pliku.

Producent przygotował także narzędzie, które pozwoli na podłączenie się do Windows Home Server spoza sieci lokalnej. Wystarczy tylko, aby twój ruter obsługiwał UPnP i żebyś miał dostęp do adresu IP z klasy zewnętrznej. Microsoft, wychodząc z założenia, że użytkownicy mają różne oczekiwania, zaproponował tylko standardowy i najbardziej potrzebny zestaw funkcji. Jednak umożliwił jego rozszerzenie. W aplikacji Windows Home Server Console zawarty został interfejs, przez który możesz doinstalować pluginy stworzone np. przez zewnętrznych programistów lub firmy niezależne od Microsoftu. Było to możliwe dzięki udostępnieniu SDK. Dokładny opis pozostałych nowych technologii zastosowanych w Windows Home Server znajdziesz na stronie producenta.

Długa, ale prosta instalacja

Microsoft zawarł umowę z dostawcami sprzętu, m.in. z HP, na przygotowanie komputerów przeznaczonych do Windows Home Server. Jeśli zamierzasz zainstalować WHS na swoim pececie, pamiętaj o wymaganiach, które musi on spełniać. Elementy niezbędne to: dysk twardy o pojemności minimum 65 GB, który najlepiej podłączyć przez interfejs SCSI, a także 512 MB pamięci RAM.

Instalacja Windows Home Server trwa znacznie dłużej niż w przypadku Windows Server 2003 R2. Musisz na nią przeznaczyć około 70 minut, m.in. dlatego, że system ściąga z internetu takie dodatki, jak Windows Desktop Search czy .NET Framework, pobiera wszystkie dostępne poprawki i restartuje się średnio 7 razy. Jednak dużym plusem jest to, że przez cały ten czas instalator nie wymaga praktycznie żadnej ingerencji ze strony użytkownika – musisz podać jedynie nazwę komputera. Dopiero na koniec wybierasz login i hasło dostępu (domyślnie musi się składać z co najmniej siedmiu znaków, wśród których są duże i małe litery oraz cyfry). Pozostałe ustawienia są domyślnie skonfigurowane jako bezpieczne. Zainstalowanie Windows Home Server to jednak nie wszystko. Aby korzystać z tego systemu, musisz nagrać na każdym urządzeniu aplikację Connector, którą znajdziesz w udostępnionym zasobie na serwerze lub płycie dostarczonej z systemem. Po zakończeniu tego procesu możesz w pełni korzystać z opcji dostępnych w WHS.

Prawie bezbłędne działanie

Podczas instalacji Home Server nie napotkaliśmy problemów. Jedynie opcje backupu nie zawsze działały. Na stacjach klienckich pojawiał się monit z informacją o błędach na dysku i potrzebie przeskanowania ich narzędziem CHKDSK. Podsumowując, po testach w naszym laboratorium byliśmy zaskoczeni funkcjonalnością rozwiązania Microsoftu. Jeśli chcesz osobiście przetestować WHS, możesz skorzystać z jego wersji testowej (ze strony http://connect.microsoft.com). W obecnej wersji oprogramowanie to nie jest dostępne po polsku. Pamiętaj, że komputer z zainstalowanym Windows Home Server nie jest przewidziany do pracy jako ruter. Najlepszym rozwiązaniem tego problemu w domowej sieci wydaje się skorzystanie z rutera sprzętowego.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Scenariusze wdrożeń »
  Windows Server 2008
• Jeszcze lepszy SQL »
  możliwości Microsoft SQL Server 2008
• Serwer bazodanowy »
  Microsoft SQL Server 2008
• Zbuduj serwer domowy »
  budowa domowego serwera – część I
• Trixbox – twój serwer VoIP »
  uruchomienie serwera VoIP