NEXT 3/2008 - e-podatnik

W tym roku szykuje się prawdziwa rewolucja w kontakcie obywateli z urzędami. W życie wchodzi ustawa o e-deklaracjach, która umożliwia składanie zeznań podatkowych za pośrednictwem internetu. Jest to pierwsze wykorzystanie e-podpisu na tak szeroką skalę i może przyczynić się do rozpowszechnienia tej technologii wśród tej części społeczeństwa, która korzysta z sieci.

Niezgodność przepisów

Wiesław Paluszyński wiceprezes PTI Ordynacja podatkowa nie jest zgodna ze stanem prawnym określonym w przepisach wydanych na podstawie ustawy o informatyzacji podmiotów realizujących zadania publiczne. Dotyczy to m.in. zgodności schematu XML i formatu podpisu elektronicznego, co uniemożliwia interoperacyjność systemów. Osobna sprawa to przewidziany tryb złożenia deklaracji elektronicznej. Jest on dłuższy i bardziej skomplikowany niż ten przy składaniu deklaracji papierowej. Takie przepisy to dyskryminacja podmiotu, który chce stosować nowoczesne technologie.

Jak to jednak bywa z wszelkimi nowościami – również tymi implementowanymi przez państwo – mają one wady, które mogą przesłonić zalety. Zacznijmy od początku.

Idea e-deklaracji

Możliwość składania dokumentów w urzędach centralnych i lokalnych jest częścią programu prowadzącego do informatyzacji państwa. Przyświecająca temu idea jest prosta: ułatwić życie obywatelom, usprawnić pracę urzędów oraz dostosować się do dyrektyw unijnych.

Aby można to było zrealizować, we wrześniu 2001 roku Sejm uchwalił ustawę zrównującą podpis elektroniczny z tym, wykonanym własnoręcznie. Nie zebrała ona najlepszych opinii specjalistów, ale była niezbędna do tego, by ruszyć z pracami nad pismami składanymi do urzędów drogą elektroniczną. Kolejnym krokiem było wprowadzenie prawa w życie. Ponad rok temu najwięksi przedsiębiorcy otrzymali możliwość rozliczania się z podatków drogą elektroniczną. W styczniu bieżącego roku przyszedł czas na małe i średnie firmy, a od 1 kwietnia tego roku elektroniczny dostęp do urzędów skarbowych będą mieć wszyscy podatnicy. Plan wygląda świetnie, niestety tylko w teorii. Problemy zaczynają się wtedy, kiedy zdecydujemy się i podejmiemy działania prowadzące do elektronicznych rozliczeń z fiskusem.

Rosnący wzrost zainteresowania

Adam Dąbrowski UNIZETO TECHNOLOGIES SA Podpis elektroniczny znacznie przyspiesza załatwianie spraw urzędowych. W ciągu ostatnich 6 miesięcy odnotowaliśmy 150- -procentowy wzrost liczby zapytań dotyczących podpisu elektronicznego i zestawów do jego składania. To wynik zmian regulacji prawnych obejmujących zarówno możliwość rozliczania się z fiskusem przez internet, jak i obowiązek elektronicznej wymiany danych z ZUS. Spodziewamy się, że w najbliższych tygodniach wzrośnie także sprzedaż zestawów, których zakup rozważają głównie zobowiązane ustawowo firmy i instytucje.

Obiektywne przeszkody

Pierwszy krok wydaje się prosty: należy złożyć w naszym urzędzie skarbowym druk ZAW-E1 informujący o tym, że decydujemy się na elektroniczne rozliczenia. Pismo składamy w tradycyjnej, papierowej formie. Następnie jesteśmy zobowiązani do złożenia druku ZAW-E2 drogą elektroniczną. Tu jednak zaczynają się pojawiać pierwsze przeszkody. Formularz ten musi być już opatrzony bezpiecznym podpisem elektronicznym (podobnie jak późniejsza deklaracja). Podpis ten charakteryzuje się tym, że jest przyporządkowany wyłącznie do osoby go składającej, jest sporządzany za pomocą bezpiecznych urządzeń i danych podlegających wyłącznej kontroli osoby go składającej oraz jest powiązany z danymi, do których został dołączony, w taki sposób, że jakakolwiek późniejsza zmiana tych danych jest rozpoznawalna.

Zdobycie bezpiecznego podpisu elektronicznego nie jest ani proste, ani tanie. Nie jest to typowy autograf, który składamy pod różnego rodzaju pismami, a cały zestaw narzędzi. W jego skład wchodzą: karta kryptograficzna, czytnik, odpowiednie oprogramowanie, certyfikat kwalifikowany oraz wystawca certyfikatu wpisany do rejestru uprawnionych podmiotów (lista do znalezienia na: www.centrast.pl). Kolejnym krokiem jest wybranie firmy, która dostarczy nam narzędzia do e-podpisu. I tu trzeba mocno się chwycić za portfel i przygotować od 400 do 700 zł za roczną licencję w zależności od usługodawcy. Dla zwykłego człowieka nie są to małe pieniądze, zwłaszcza jeśli skorzysta z tego tylko raz na rok.

Przedsiębiorstwa stosujące e-rozliczenia

Raport: „Wykorzystanie technologii informacyjno-telekomunikacyjnych w przedsiębiorstwach w 2007 roku”.

Mali pod ścianą

Trzeba powiedzieć w tym miejscu, że indywidualni podatnicy mają jeszcze wybór. Właściciele firm natomiast, zatrudniający powyżej pięciu osób, już nie. Z dniem 21 lipca 2008 mają obowiązek nabycia co najmniej jednego bezpiecznego podpisu elektronicznego, ponieważ będą musieli rozliczać się z ZUS-em właśnie za pośrednictwem internetu. I tu pojawia się kolejny problem. Ustawodawca nie przewidział, że e-podpis jest związany z osobą fizyczną, a nie prawną. W praktyce oznacza to, że w firmie taką sygnaturą muszą dysponować co najmniej dwie osoby.

Jeśli weźmiemy pod uwagę, że w 2007 roku zaledwie dwa procent małych przedsiębiorstw wysyłało faktury drogą elektroniczną, a 14 proc. stosowało podpis elektroniczny, to dla niejednej firmy dostosowanie się do wymogów może być sporym problemem. Jedyną nadzieją, jaką mogą mieć, to efekt skali, który zdecydowanie zmniejszy koszty nabycia podpisu. Należy również liczyć na rozsądek ustawodawcy, który poprawi niedopracowane prawo. W tym roku może to zostać jedynie myśleniem życzeniowym. Jest jednak pewna szansa, że następny rok podatkowy będzie już bardziej dopracowany.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Internetowa telewizja na żądanie »
  JOOST 1.0 BETA
• Bez limitów »
  Usługa Backup Online Bezpieczna Kopia
• Usługi do wynajęcia »
  PRACODAWCY Z BRANŻY IT: ATOS ORIGIN
• NOWS do wszystkiego »
  uniwersalny pakiet do obsługi sieci
• Jeszcze lepszy sygnał »
  wzmacnianie sygnału do modemów GSM