NEXT 1/2007 - Przepis na sukces

Z profesorem Janem Madeyem z Instytutu Informatyki Uniwersytetu Warszawskiego rozmawiamy o kształceniu informatyków i o jego podopiecznych zwycięzcach międzynarodowych konkursów informatycznych.

Jan Madey

profesor z Instytutu Informatyki Uniwersytetu Warszawskiego Od początku kariery związany z Wydziałem Matematyki, Informatyki i Mechaniki UW, jego wieloletni prorektor i dyrektor Instytutu Informatyki. Spędził niemal 10 lat na głównych uczelniach Ameryki Północnej i Europy Zachodniej. Obecnie m.in. dyrektor Centrum Otwartej i Multimedialnej Edukacji UW, kierownik Zakładu Systemów Operacyjnych w Instytucie Informatyki, członek Komitetu Informatyki PAN i opiekun drużyn studentów UW uczestniczących w Akademickich Mistrzostwach Świata w Programowaniu Zespołowym. Laureat wielu prestiżowych nagród, m.in. IBM Award of Excellence.

NEXT: Jakie są Pana zdaniem najważniejsze wyzwania w kształceniu informatyków?
Jan Madey: Informatyka bardzo szybko się zmienia, a jej definicja zaczyna mieć coraz szersze znaczenie. Z jednej strony trudno podać granicę między matematyką a informatyką teoretyczną, z drugiej – wytwarzanie dużych systemów informatycznych obejmuje całą gamę zagadnień typowych dla inżynierii (praca zespołowa, analiza i specyfikacja wymagań, projektowanie, weryfikacja, zarządzanie projektem, aspekty prawne etc.). Do tego dochodzi bardzo szybki rozwój technologii, prowadzący do miniaturyzacji oraz rozwiązań nieprzewidywalnych jeszcze kilka lat temu, jak np. powszechnie wbudowywane procesory czy też scalanie się internetu z telewizją. Powstaje pytanie: czego uczyć? W ciągu kilku lat studiów świat się tak bardzo zmienia, że trudno na nie jednoznacznie odpowiedzieć.

Ranking państw

TopCoder to konkurs wyłaniający najlepszych programistów.

NEXT: W jaki sposób można rozwiązać ten problem?
JM: Koncentrujemy się przede wszystkim na pryncypiach – na tym, co jest kanonem nauczania tego przedmiotu. Wiadomo, że do kształcenia informatyka są konieczne dobre podstawy matematyczne i metodyczne. Nie możemy skupiać się na przekazywaniu wiedzy o konkretnej technologii, bo ta się bardzo szybko zmienia.

NEXT: Co wyróżnia Uniwersytet Warszawski na tle innych uczelni?
JM: Mamy wspaniałych studentów – przyciągamy najlepszą młodzież i to wymusza wysoki poziom nauczania. Oni sami chcą się sprawdzać, mają też wysokie oczekiwania wobec prowadzących zajęcia. To wszystko przekłada się na wyniki. W amerykańskim rankingu konkursu „TopCoder”, gdzie zarejestrowanych jest blisko 120 tys. osób z całego świata, UW jest na pierwszym miejscu nieprzerwanie od lutego 2005 roku. Polska była w tym czasie na pierwszym miejscu dwa razy, obecnie jest na drugim. W najbardziej prestiżowych na świecie zawodach akademickich (ICPC – ACM International Collegiate Programming Contest) dwa razy wygraliśmy.

NEXT: Z czego wynikają tak liczne sukcesy Pana podopiecznych?
JM: Przede wszystkim nasi studenci mają świetne podstawy matematyczne i algorytmiczne, co przekłada się na szybkie zrozumienie opisanego w zadaniu problemu i znalezienie odpowiedniego algorytmu. Ponadto mają oni biegle opanowane metody i narzędzia programowania w popularnych językach (C, C++, Java), co pozwala na szybkie zaprogramowanie rozwiązania. Wygrywa ten zespół, który zrobi najwięcej zadań w ciągu 5 godzin, dysponując jednym komputerem. Istotna jest więc także umiejętność pracy zespołowej. Na zawodach pojawiają się też zadania żmudne, kiedy wymyślenie algorytmu nie jest trudne, ale jego implementacja jest czasochłonna i błędogenna. Kluczem do sukcesu jest więc dobre przygotowanie teoretyczne i praktyczne, a także praca zespołowa. Drużyny reprezentujące Uniwersytet Warszawski są budowane długofalowo. Zawsze w październiku około 60–80 studentów na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki walczy o miejsca w zespołach na mistrzostwa Polski. Najlepsze z nich jadą w listopadzie na mistrzostwa Europy Środkowej, gdzie ostatnio zajmujemy pierwsze miejsca. Drużyna zwycięska UW na wiosnę następnego roku walczy w światowych finałach ICPC.

NEXT: Taka dominacja musi być frustrująca dla zespołów z pozostałych państw.
JM: Rzeczywiście. Gdy pojawiamy się na finałach, na ogół inni nas pytają „Znowu przyjechaliście wygrać?”. Odpowiadam: „Trudno, nic na to nie poradzę… chyba tak”.

NEXT: Co by Pan powiedział kandydatom na wyższą uczelnię, którzy zastanawiają się, czy poziom na Uniwersytecie Warszawskim nie jest dla nich za wysoki?
JM: Jeśli się dostaną, to znaczy, że dadzą sobie radę. Ale dostać się jest bardzo trudno. Przede wszystkim zachęcam młodych ludzi do udziału w olimpiadach szkolnych. Nie tylko informatycznych, ale także matematycznych. Pozwalają one młodemu człowiekowi poczuć smak tej dyscypliny i rywalizacji. Dodatkowo start poparty sukcesem oznacza indeks w kieszeni. Gwarantujemy przyjęcie na informatykę laureatom olimpiad z matematyki i finalistom z informatyki. Kolejna rzecz to daleko posunięta samodzielność. Pokazujemy młodym ludziom gamę możliwości, ale nie prowadzimy naszych studentów za rękę. Oczekujemy, że sami będą mieli pomysły, sami będą dociekali, co przede wszystkim chcieliby robić.

NEXT: Dziękujemy za rozmowę.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Analityk systemów »
  kariera w IT
• Wdrożenie to wyzwanie »
  jak rozwiązać problemy z wdrażaniem systemów klasy ERP
• Wchodzimy w laptopy »
  największy producent komputerów w Polsce
• Wdrożeniowiec »
  specyfika zawodów informatycznych
• Specjalista od WWW »
  Specyfika zawodów informatycznych: webmaster