NEXT 1/2007 - Licencje na wolności?

Licencje na oprogramowanie z otwartym kodem mogą nakładać na użytkownika różne obowiązki. Najbardziej restrykcyjna jest licencja GNU GPL, najpopularniejsza w świecie open source. Inne, równie ważne, to LGPL i BSD. Sprawdźmy, jak zostały sformułowane.

Użytkownik nie ma wpływu na rodzaj licencji zaproponowanej przez producenta oprogramowania. Jego wybór sprowadza się do zatwierdzenia treści umowy z licencjodawcą bądź jej odrzucenia i zaniechania korzystania z aplikacji. Wśród typowych użytkowników świadomość zapisów umowy jest rażąco niska. Bardzo rzadko czytamy treść licencji przed jej zatwierdzeniem. Na ogół usprawiedliwiamy się brakiem czasu i klikamy przycisk „Akceptuję warunki umowy”, ciesząc się, że instalacja programu posuwa się dalej.

Świadomy wybór

Nieznajomość przepisów prawnych nie może być dla użytkownika usprawiedliwieniem. Problem jest jeszcze bardziej złożony dla tych, którzy tworzą oprogramowanie, by udostępniać je publicznie na zasadach otwartych lub zamkniętych. Przez licencje zamknięte rozumiemy wszelkie typy licencji, które dotyczą oprogramowania nieotwartego – takiego, w którym autorzy nie udostępniają publicznie źródeł. Analogicznie – oprogramowanie otwarte to takie, które w umowie licencyjnej zakłada udostępnienie kodu oprogramowania dla wszystkich (obecnie przez internet). Przyjrzyjmy się najważniejszym rodzajom licencji. Ze względu na różnorodność tematyki materiał podzieliliśmy na kilka części. W tym numerze prezentujemy część pierwszą, czyli licencje na oprogramowanie z wolnym źródłem (Open Source Licenses).

GNU GPL – tradycyjne wartości

Licencja GNU GPL (obecnie obowiązuje druga wersja tekstu umowy z czerwca 1991 r.) uznawana jest za jedną z najbardziej restrykcyjnych w świecie wolnego oprogramowania. Była ona zarazem pierwszą tego typu umową między twórcą oprogramowania a jego użytkownikiem w świecie open source. Jeśli korzystasz z narzędzi i kodu na licencji GPL, nie możesz w oparciu o nie tworzyć oprogramowania, które będzie dystrybuowane na innych zasadach licencyjnych niż GPL. Żeby objąć program licencją GNU, należy umieścić odpowiednie informacje w każdym pliku źródłowym. Najczęściej formuła składa się z informacji o tym, do kogo należą prawa autorskie, czyli według prawa USA – copyright, rok wydania, imię i nazwisko oraz warunków udostępnienia oprogramowania GNU GPL. Jeśli część programu została skopiowana z innej aplikacji, także chronionej przez GNU GPL, należy dołączyć do niego notatkę skopiowaną ze źródła, z którego korzystasz. Tworząc kod na warunkach licencji GNU, pamiętaj o udostępnieniu kodu oprogramowania w internecie. Jeżeli jesteś autorem lub współautorem oprogramowania, to w ramach licencji możesz pobierać opłatę za przekazanie kopii, a także udzielać gwarancji na określonych przez ciebie warunkach. Masz również prawo do modyfikacji oprogramowania. Kopiując i dystrybuując oprogramowanie objęte licencją GNU GPL, należy zawsze dołączać kod źródłowy.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Otwarta kuźnia »
  raport: jak powstają programy open source
• Od shareware’u do careware’u »
  licencje darmowych programów z kodem zamkniętym
• VoIP open source »
  WENGOPHONE 2.1.2
• Kształcenie w niższej cenie »
  licencje edukacyjne
• Windows XP profesjonalne zarządzanie »
  zarządzanie systemem Windows