NEXT 1/2007 - Nie taki Slackware straszny

System Slackware uchodzi za dystrybucję trudną. Co prawda, nie ma graficznego instalatora oraz graficznych narzędzi do zarządzania systemem, jednak dostępna jest czytelnie opracowana, dobra dokumentacja.

Dodatkową zaletą braku graficznych narzędzi w Slackware jest to, że użytkownik wszystkie zmiany wykonuje świadomie. Oznacza to, że nie jest skazany na automatyczną konfigurację wykonywaną przez wizardy, ale może dokonać ręcznej optymalizacji systemu.

Nagraj własne DVD

Na naszej płycie znajdziesz system w formacie ISO. Najpierw wypal go na płycie za pomocą opcji Nagraj obraz płyty na dysk (Create disk from image) lub podobnej. Z tym zadaniem powinna sobie poradzić większość aplikacji do nagrywania płyt. Teraz przygotuj miejsce na dysku. Wystarczy około 8 GB na pliki i programy oraz 512–1024 kB na partycje wymiany. Większa jest potrzebna wtedy, gdy komputer ma mało pamięci fizycznej.

Ze zmianą partycji bez straty danych poradzi sobie system Windows Vista. W przypadku innych systemów skorzystaj z zamieszczonego w tym numerze programu Paragon Partition Manager. Przy okazji możesz go wykorzystać do utworzenia partycji w formacie EXT3 lub ReiserFS. Dzięki temu nie będziesz musiał używać niewygodnego fdiska lub bardziej przyjaznego cfdiska.

Instalacja systemu

Nagrana płyta z systemem powinna się uruchomić, jeżeli priorytet napędu CD/DVD jest wyższy od dysku twardego. Po chwili zobaczysz okno z wyborem opcji startu, ale zazwyczaj nic nie trzeba tu zmieniać, więc wciśnij Enter. Podobnie zrób przy wyborze rodzaju układu klawiszy (polski na razie nie będzie potrzebny). Teraz możesz się zalogować jako root (bez hasła) i Linux jest już do twojej dyspozycji.

To dopiero początek, gdyż brakuje interfejsu graficznego, a system nie znajduje się na dysku twardym. Jeśli wcześniej stworzyłeś partycje, możesz pominąć ten fragment porady. Jeżeli nie, najlepiej użyć programu cfdisk. Pracuje on w trybie znakowym, ale dobrze spełnia swą rolę. Opcje wybieraj strzałkami. Za pomocą New utwórz nową partycję i ustal jej rozmiar tak, żeby zostało miejsce na partycje wymiany. Gdy są już dwa woluminy, zmień typ mniejszego Linux Swap (nr 83), zapisz tablicę alokacji plików (Write) i wyjdź z programu.

Czas uruchomić program instalacyjny. Aby to zrobić, wpisz setup i wciśnij Enter. Tutaj zmienisz ustawienia klawiatury, dodasz partycje wymiany oraz sformatujesz wolumin roboczy z wybranym systemem plików. Następnie zdecyduj, które aplikacje mają być zainstalowane (można także samemu wybrać pakiety). Teraz powinna się rozpocząć instalacja. Na koniec zaktualizuj jeszcze menedżer systemów (grub lub lilo), który pozwoli wybrać system, jaki ma być domyślnie włączony po uruchomieniu komputera.

Po restarcie komputera

Standardowo system uruchamia się w trybie tekstowym. Aby zobaczyć tryb graficzny, wpisz startx. Zyskujesz dostęp do wszystkich aplikacji. Najlepiej od razu stworzyć swoje konto użytkownika (na koncie root nie należy pracować) i potem się przelogować. Aby tryb graficzny był uruchamiany w czasie startu, trzeba włączyć poziom uruchamiania (runlevel) 4 w pliku /etc/inittab. Od tej chwili cały system jest do twojej dyspozycji. Jeśli pierwszy raz masz do czynienia z Linuksem, konfiguracja Slackware może wydawać się trudna. W programie dostępna jest dobra dokumentacja, ale w języku angielskim. Pomocne mogą okazać się też strony internetowe poświęcone tej dystrybucji. W efekcie przy odrobinie samozaparcia możesz otrzymać system, który będzie dostosowany do twoich preferencji i zbudowany tak, jak tego chciałeś.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Windows XP profesjonalne zarządzanie »
  zarządzanie systemem Windows
• Otwarta kuźnia »
  raport: jak powstają programy open source
• Z Androidem na pokładzie »
  raport: nowy system mobilny na licencji open source
• Nie taki iPhone straszny »
  aktualizacja i konfiguracja iPhone'a
• Mały Linux może więcej »
  open source