NEXT 6/2008 - Pracować w Google

Prawie każdy chciałby pracować w Google, u najlepszego na świecie pracodawcy wg rankingu magazynu „Fortune”. O swoich wrażeniach z przebiegu rekrutacji opowie nasz czytelnik, który odbył rozmowę kwalifikacyjną na stanowisko inżyniera-stażysty.

Dwa miesiące czekałem na odpowiedź na moje CV, wysłane, według zaleceń dostępnych na stronie http://google.com/jobs, w prostej formie tekstowej. Przy okazji przeprowadzania rekrutacji w Krakowie zorganizowano wykłady na dwóch uczelniach: UJ i AGH. Dzięki poznanej tam osobie rekrutującej otrzymałem wkrótce propozycję stażu w Szwecji przy projekcie lepiej pasującym do moich doświadczeń i umiejętności.

Rekrutacja

Początkowo proces rekrutacji odbywał się za pomocą e-maili. Pytano mnie między innymi o języki programowania, które znam. Biegłość w dowolnym z nich w zasadzie wystarczała (i to niekoniecznie Java czy odmiany C). W większości firm specjalizujemy się w danym języku, tracąc tym samym kontakt z innymi. Pracując w Google, otrzymujemy zadania do wykonania w różnych językach. Przykładowo, dostajemy polecenie napisania czegoś w Ruby i dwa tygodnie na nauczenie się go. Tym samym jesteśmy mobilizowani do poszerzania swoich horyzontów i ciągłego dążenia do wiedzy.

Dodatkowo w firmie realizowany jest tzw. program 20 proc. Polega on na tym, że kiedy nie mamy pilnych zleceń, wykorzystujemy czas (do 20 proc.) na rozwój własnych projektów. Często są one następnie adaptowane jako usługi Google (np. iGoogle czy Google Suggest), są zatem bardzo cenione. Jak się później okazało, programowanie odbywa się w parach, a dodatkowo wprowadzono system recenzji cudzego kodu.

Rozmowy kwalifikacyjne

Aby zostać stażystą, należy przeprowadzić 2–3 rozmowy telefoniczne, natomiast do pracy na pełen etat potrzebne jest także przejście około czterech spotkań bezpośrednich. Rozmowy takie przeprowadzają nie osoby rekrutujące, lecz zwykli pracownicy – jest to dosyć innowacyjne podejście. Każdy z pracowników ma więc swój wkład w rekrutację i jest zobligowany do tworzenia ciekawych pytań dla chętnych.

Do przeprowadzenia rozmowy konieczny jest komputer z dostępem do internetu. Komunikacja odbywa się dodatkowo przez arkusze Google Docs. Podczas pierwszej kwalifikacji (na stanowisko związane z rozwojem usług webowych Google) poproszono mnie o wytłumaczenie najpierw osobie nietechnicznej, a potem już profesjonalnie, co się dzieje po wprowadzeniu adresu w wyszukiwarce i naciśnięciu klawisza Enter. Pytano także, jakie mogą być powody powolnego działania strony i jak temu zaradzić jako webmaster i jako użytkownik oraz jak napisać serwer HTTP.

Po 25 minutach rozmowy o teorii przeszliśmy do pisania kodu. „Powiedzmy, że mamy robota, który porusza się po schodach. Mamy także dostępną funkcję boolean step() i jej prawdopodobieństwo równe p, że wynikiem jej wywołania będzie wejście o stopień wyżej, oraz 1-p, że robot cofnie się o jeden stopień. Jak zaprojektujesz funkcję void StepUp(), by mieć pewność, że po jej wywołaniu będziemy na wyższym schodku? Jak zaprojektować taką funkcję bez użycia liczników?”. Odpowiedzi zapisywałem w języku PHP, którego nie znał mój rozmówca. Było to wręcz plusem, ponieważ także on dowiedział się czegoś nowego z tej dyskusji.

Kolejne etapy

Po dwóch dniach otrzymałem zaproszenie na drugą rozmowę telefoniczną. Tym razem pytano mnie o różnice między metodami przesyłania danych GET i POST oraz którą metodą odbywa się wysyłanie obrazka. Kazano mi także zaprojektować nowy protokół przesyłania danych.

Następnie rozmowa skierowała się w stronę zarządzania personelem i relacjami z klientami, by znowu powrócić do programowania, a dokładniej tablic haszujących: „Mamy książkę telefoniczną z danymi teleadresowymi. Jak zaprojektować optymalną funkcję haszującą? Mamy także listę liczb całkowitych i liczbę finalną (ang. target). Jak zaprojektować funkcję, która sprawdza, czy suma dwóch danych liczb jest równa naszemu targetowi? Co się stanie, jeśli wykonamy tę funkcję wielokrotnie dla różnych targetów? Jak ją wtedy przyspieszyć?”.

Powyższe pytania były pretekstem do dyskusji, w trakcie której ja wymyślałem coraz to ciekawsze rozwiązania, zaś mój rozmówca – bardziej intrygujące przypadki. W Google nie liczy się bowiem to, czego już ktoś dokonał, lecz to, co może jeszcze zrobić.

Ostatnie pytanie było zupełnie z innej bajki: „Oglądasz film. Jedzie w nim samochód, przyspiesza. W pewnym momencie wydaje się, że koła «zatrzymują się» (nie widzimy, że przyspieszają). Jak oceniłbyś prędkość samochodu?”. Pytanie to było dosyć niespodziewane i wzbudziło wiele wątpliwości. Sam proces rekrutacji jest zupełnie różny niż w innych firmach, z którymi miałem wcześniej do czynienia. Serdecznie polecam każdemu złożenie aplikacji do Google. Sama rekrutacja jest tego warta.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Google fotografuje Polaków »
  jak powstaje Google StreetView
• Najlepszy z prezentów »
  zestawienia produktów
• Osiem programów w jednej paczce »
  GOOGLE PACK PL
• Do domu i na drogę »
  test porównawczy lekkich notebooków
• Konkurencja dla Google? »
  WYSZUKIWARKA INTERNETOWA CUIL.COM