NEXT 6/2008 - Sieciowy magazyn

W każdej sieci ważne jest odpowiednie rozlokowanie danych – tak, aby były łatwo dostępne i by pliki nie dublowały się. W niektórych przypadkach zamiast stacjonarnego serwera wystarczy zamontować dysk sieciowy lub jego wszechstronniejszą odmianę – serwer NAS.

Rozwiązania niegdyś zarezerwowane dla firm coraz częściej znajdują zastosowanie w domu. Najlepszym przykładem są rutery, z wbudowanym access pointem bezprzewodowym. Ponieważ urządzenie takie kosztuje obecnie poniżej 200 zł, sieć WiFi w domach zakłada wiele osób. W przypadku dostępu do sieci z wielu komputerów naturalnym krokiem rozbudowy infrastruktury jest właśnie montaż urządzenia NAS (Network Attached Storage). Podłączając sieciowy dysk twardy do wolnego portu rutera, można mieć dostęp do całej kolekcji multimediów z każdego komputera.

Rozwiązania wedle potrzeb

Na rynku jest sporo dostępnych urządzeń, przy czym głównym czynnikiem różnicującym je są ich możliwości. Najtańsze modele pozwalają na montaż jednego dysku, zwykle SATA, i oferują tylko podstawowe funkcje. Są to głównie klient DHCP, umożliwiający przypisanie urządzeniu adresu IP, oraz serwer udostępniający dysk w sieci lokalnej np. przez protokół SMB. Takie zasoby można zamapować w każdym komputerze i używać ich jak partycji na dyskach lokalnych.

Bardziej zaawansowane urządzenia, takie jak testowany D-Link NAS-323, mają dodatkowo np. serwer FTP oraz sporo użytecznych narzędzi, m.in. scheduler dla automatycznego pobierania plików z internetu. Doskonalsze NAS-y są już bardziej uproszczonymi serwerami z pełnymi systemami operacyjnymi (najczęściej Linuksem) niż prostymi dyskami. Takim urządzeniem jest właśnie QNAP TS-109.

Na marginesie należy wspomnieć również o dyskach sieciowych wykorzystujących protokół LPX, a więc bez pełnoprawnego klienta DHCP czy używania adresów IP. Komunikacja takich urządzeń z komputerami odbywa się po adresach MAC i jest możliwa po zainstalowaniu odpowiedniej aplikacji. Obniża to koszt urządzenia (np. za Welland ME-740K trzeba zapłacić tylko 100–150 zł), ale sprzęt może być użyteczny tylko w sieciach Windows.

Uruchamianie sieciowego dysku

Instalacja serwera NAS nie nastręcza problemów. Niektóre urządzenia mają wbudowane dyski twarde, więc po podłączeniu do sieci są gotowe do pracy. W przypadku obu testowanych urządzeń, które są de facto obudowami NAS, dyski trzeba kupić osobno i zamontować przed podłączeniem sprzętu do sieci.

Należy pamiętać, że niektóre urządzenia dostarczane są z firmware’em preinstalowanym na wbudowanej pamięci flash (D-Link), inne zaś wymagają wgrania go samodzielnie (QNAP). Ta druga metoda bywa czasochłonna, a w przypadku testowanego modelu TS-109 QNAP-a możliwa przez działającą tylko w środowisku Windows aplikację.

Do rozpoczęcia pracy konieczne jest sformatowanie dysku. Najczęściej nie ma możliwości jego swobodnego podziału na woluminy, a tworzona jest jedna partycja EXT3 na całym dysku (QNAP tworzy dodatkowo 512-megabajtową partycję wymiany i dwie podobnej pojemności na dane kontrolne). Dokonać formatowania można zwykle z poziomu tej samej aplikacji albo już bezpośrednio przez panel administracyjny urządzenia, uruchamiany w przeglądarce WWW niezależnie od systemu operacyjnego, tak jak w typowych ruterach. Interfejs D-Linka jest po angielsku, nowy firmware do QNAP-a oferuje język polski.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Multimedialny talerz »
  dysk sieciowy Maxtor
• Miniserwer do małych i średnich firm »
  dysk sieciowy Netgear
• Pingwin w sieci »
  raport: serwer na Linuksie – przegląd najpopularniejszych dystrybucji
• Menedżer ustawień »
  narzędzie sieciowe NetSetMan 2.5.4
• Koniec prywatności »
  jak chronić swoją prywatność w sieci