NEXT 6/2008 - Do wyboru, do koloru

W dniu 25 kwietnia ukazało się nowe Ubuntu bazujące na środowisku Gnome. Jest to oczekiwana wersja LTS (Long Term Support), co oznacza, że poprawki do pakietów w niej zawartych będą publikowane przez dwa lata.

W przypadku testowanej edycji – Kubuntu 8.04 – na wersję LTS trzeba będzie poczekać do następnego wydania, tj. 8.10. W zamian udostępniono dwie wersje dystrybucji: ze środowiskiem KDE 3.5.9 oraz nowym – 4.0.2. Ze względu na wciąż spore niedopracowanie drugiego z nich (patrz: test w wydaniu 4/08, str. 92) pierwsza edycja systemu polecana jest do użycia w środowiskach produkcyjnych. Wersję z KDE4 wciąż traktować należy w kategoriach systemu testowego.

Klasycznie...

Jako że niezależnie od wykorzystania Gnome, KDE czy XFCE jako pulpitu użytkownika bazowe komponenty wszystkich odmian Ubuntu są dokładnie te same, przygotowane z myślą o wsparciu długoterminowym – poważnych zmian od wersji 7.10 raczej nie ma. Poza aktualizacją jądra do wersji 2.6.24 użyto m.in. serwera X.Org 7.3 z rozszerzeniem RandR 1.2. Ta druga zmiana oznacza, że system lepiej poradzi sobie z przypadku podłączenia do peceta wielu monitorów, także w trybie hot-swap, oraz obsłuży wyświetlacze z opcją obracania o 90, 180 czy 270 stopni.

Trudno doszukać się większych zmian we wbudowanych aplikacjach – te poważniejsze dotyczą np. OpenOffice’a zamieszczonego w najnowszej wersji 2.4. Dodano wreszcie narzędzie desktop-effects-kde służące do konfiguracji Compiza Fusion 0.7.4. Pozwala ono jednym kliknięciem aktywować efekty 3D dla okien, tak jak w Gnome.

Samego Compiza jednak wciąż brak na płycie – stosowny konfigurator pobiera go z internetu. W dodatku narzędzie to nie działa z systemem uruchomionym prosto z CD. Pozostałe zmiany to już praktycznie tylko kosmetyka – odświeżony wygląd bazujący teraz na stylu QtCurve oraz najnowsze na dzień wydania wersje pakietów składowych.

...i nowocześnie?

Wersja KDE4 dołączona do drugiej wersji Hardy'ego jawi się jako rewolucja wobec praktycznej stagnacji w edycji z KDE 3.5.9. O wadach i zaletach tego środowiska pisaliśmy we wspomnianym artykule – niestety, widać, że jest ono wciąż niedopracowane. Brak wielu niezbędnych aplikacji napisanych w QT4 daje się we znaki na tyle, że w systemie znajdziemy sporo programów rodem z KDE 3.5, choćby odtwarzacz Amarok, menedżer pakietów Adept czy narzędzie konfiguracji sieci KNetworkManager.

Poza tym, że aplikacje te nie korzystają z silników Phonon czy Solid, stanowiących o sile KDE4, ich obecność powoduje konieczność ładowania do pamięci bibliotek QT3 i QT4 równocześnie, co obciąża system. Z drugiej strony, jeśli wybierać między natywnymi, ale zapewniającymi jedynie minimum funkcjonalności aplikacjami, takimi jak Dragon Player, a dopracowanymi programami z KDE3, wybór pada na drugą opcję, nawet kosztem wydajności.

Przetestowawszy obie wersje Kubuntu, oraz równocześnie wydaną Ubuntu 8.04, można nabawić się przekonania, że Canonical nieco po macoszemu traktuje system z KDE3. Nie jest tak do końca, bo obecna stagnacja odzwierciedla dokładnie stan rozwoju tego środowiska – z jednej strony kosmetyka, z drugiej – wczesny rozwój. Mimo to, a może dzięki temu, Kubuntu z KDE3 to dopracowany, stabilny system, który świetnie sprawdzi się w typowych zastosowaniach domowych i biurowych.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Rywal Outlooka? »
  Klient poczty Evolution 2.21.92
• Microsoft bez Billa »
  gorący temat
• Prawie przyjazny rywal Linuksa? »
  system operacyjny OpenSolaris
• Przebojowa para »
  nowe wersje interfejsów USB i SATA
• Tux w kinie »
  KAFFEINE 0.8.6