diagnostyka i naprawa błędów matryc LCD
Data: 22 styczeń 2008
Identyfikator: 080233
Uszkodzone piksele na monitorze LCD wcale nie świadczą o jego trwałym
zepsuciu. Normy dopuszczają do użytku matryce z wadami. Z artykułu
dowiesz się, jakie są klasy matryc, rodzaje błędów i sposoby ich naprawy.
Strona 1 z 2
Ekrany LCD wyświetlają obraz na zasadzie zmiany polaryzacji przechodzącego przez nie światła. Jego źródłem jest zazwyczaj zespół świetlówek katodowych lub tak jak w najnowszych konstrukcjach – diody LED. Każdy punkt ekranu zbudowany jest z trzech komórek w kolorach takich, jak: czerwony, zielony i niebieski (system reprodukcji barw RGB). Do ciekłych kryształów dostarczany jest prąd powodujący ich obrót, w wyniku czego przechodzi przez nie odpowiednia porcja światła. Prawdopodobieństwo, że wszystkie punkty matrycy będę sprawne, w ciągu ostatnich lat znacząco wzrosło (dlatego właśnie ceny monitorów spadły), jednak nadal jest dalekie od jedności.
Wadliwe punkty matryc LCD dzielimy na tzw. martwe piksele, które nie świecą i pozostają czarne, albo gorące piksele, które świecą cały czas (wówczas widzimy biały punkt), lub analogicznie uszkodzone subpiksele, czyli monochromatyczne elementy składowe pikseli. Często błędnie wyświetlany subpiksel to po prostu uszkodzenie ścieżki doprowadzającej prąd do tranzystora lub też samej jego struktury.
Klasy matryc
Większość dostępnych na naszym rynku monitorów LCD ma matryce zgodne z drugą klasą normy ISO 13 406–2. Norma ta ma za zadanie określić jakość matryc pod względem liczby i rodzaju występujących w nich uszkodzeń punktów, a także ich położenia na ekranie. Aktualnie w większości kupowanych monitorów nie ma już uszkodzonych punktów i przez większość czasu użytkowania się nie pojawiają. Nadal jednak stosunkowo niewielu producentów gwarantuje użytkownikom całkowity brak uszkodzeń matrycy (klasa 0).
To, czy będziemy mogli domagać się wymiany monitora na nowy, zależy właśnie od klasy matrycy, liczby i rozmieszczenia uszkodzeń. Norma ISO 13 406–2 dzieli matryce na cztery klasy, a uszkodzenia na trzy typy. Typ 1. to piksel gorący, typ 2. to martwy. Ostatni typ 3. to jeden gorący lub martwy subpiksel.
W tabelce możesz sprawdzić, jakie są klasy oraz dopuszczalna liczba błędów danego typu dla każdej z nich. Jeżeli błędy występują blisko siebie (mieszczą się w kwadracie o boku 5 pikseli), wówczas zastosowanie ma dodatkowe kryterium.
Diagnostyka
Jeśli podczas pracy, grania lub przeglądania zdjęć albo obróbki tekstu zauważysz błędnie wyświetlane punkty, to możesz dokładnie określić, z jakim rodzajem błędów masz do czynienia. Jeżeli jednak nic takiego nie zauważyłeś, możesz sprawdzić swój monitor za pomocą jednego z narzędzi dostępnych w internecie. Są to m.in. Nokia Monitor Test lub Dead Pixel Tester (www.dataproductservices.com/dpt). Wymienione w artykule programy znajdziesz również na płycie dołączonej do magazynu NEXT. Dzięki nim możesz wyświetlić na ekranie plansze w jednolitych kolorach, na których po dokładnym obejrzeniu możesz stwierdzić, czy jest gdzieś punkt świecący w innym kolorze lub zupełnie zgaszony.
Ocena: 



(aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)
Podobne artykuły: