modyfikowanie parametrów w SPD
Data: 19 luty 2008
Identyfikator: 080314
Zmiana parametrów pracy pamięci kojarzy się nieodłącznie z podkręcaniem komponentów komputera. Jednak operacja ta może być przydatna również w innych sytuacjach. Z artykułu dowiesz się, czy modyfikowania wpisów w SPD należy się obawiać i kiedy warto z niego skorzystać.
Strona 1 z 2
|
Co to jest EPP?
|
|
Enhanced Performance Profile to informacja umieszczona w SPD, opisująca warunki pracy pamięci w podkręconym środowisku, np. po zwiększeniu napięcia zasilającego. Ma to ułatwić podkręcanie komputera. Informacje z EPP są jednak w stanie odczytać tylko płyty główne wyposażone w chipset AMD 790X/790FX oraz Nvidia nForce 590 SLI, 680i SLI, 680i LT SLI,
nForce 780a, nForce 780i i nForce 790i.
|
Dynamiczne pamięci RAM, jakimi są moduły DDR, DDR2 i DDR3, charakteryzują się kilkoma parametrami, potocznie zwanymi timingami. Określają one, w jakich odstępach czasu kontroler może zmienić stan konkretnych sygnałów umożliwiających poprawne działanie komputera. To właśnie modyfikacja tych parametrów może zdecydowanie zwiększyć wydajność pracy, bez ponoszenia dodatkowych kosztów przez użytkownika.
Podciąganie parametrów pamięci
Zmiana ustawień zapisanych w układzie SPD (Serial Presence Detect – służy do przechowywania informacji o parametrach pracy pamięci) może być konieczna wtedy, gdy BIOS płyty głównej nie pozwala na przeprowadzanie takich operacji. Droższe płyty najczęściej wyposażone są w BIOS-y, które pozwalają znacznie zwiększyć napięcie pamięci. Problem jednak w tym, że większość najtańszych płyt pozbawiona jest odpowiednich funkcji, a w rezultacie maksymalne wykorzystanie możliwości zakupionych pamięci może być trudne lub wręcz niemożliwe.
Zmiana wartości zapisanych w układzie konfigurującym może być wykonana również w przypadku korzystania z dobrych pamięci i chipsetów. Niektóre modele DDR2 zawierają w sobie informacje o tzw. profilach EPP. Zapisane są w nich wartości, przy których pamięci pracują poprawnie, jednak pod warunkiem odczytania wartości EPP przez BIOS płyty. By automatyczne wykorzystanie EPP było możliwe, konieczne jest też posiadanie płyty głównej z odpowiednim chipsetem, a tych wciąż jest niewiele. Jednak ustawienia zapisane w SPD będą działać również na płytach głównych z chipsetami nieprzystosowanymi do korzystania z EPP. Dlatego te wartości z EPP można ustawić w BIOS-ie ręcznie, a jeśli nie ma takiej możliwości, przepisać do SPD. Pamiętaj jednak o tym, że SPD nie definiuje napięcia wymaganego do działania pamięci, więc koniecznie zadbaj o to, by właściwa jego wartość na pewno została ustawiona.
|
Oprogramowanie do wgrywania profili
|
|
Firma OCZ udostępniła w internecie program SPD-Z, który umożliwia wgranie niestandardowych profili do pamięci. Niestety, obsługuje on jedynie produkty tej firmy, a więc pole jego zastosowań jest mocno ograniczone. Dodatkowo, aby wgrać nowe profile, muszą one zostać przez kogoś przygotowane dla każdej serii produktów. W czasie testów profile dla posiadanych przez nas pamięci nie były dostępne.
|
Spowalnianie pamięci
Czasem musimy spowolnić pamięci. Jest to spowodowane wynikiem działania niektórych producentów RAM-u oraz firm produkujących płyty główne. Już dwa razy trafiliśmy na tego typu moduły firmy Kingston.
Pierwsze, KVR800, nie działały z taką częstotliwością, jaka była zapisana na nalepce z parametrami umieszczonej na module, czyli 400 MHz. Wszelkie próby uruchomienia tych pamięci zawiodły, a jedyne, co nam się udało, to wymuszenie pracy przy mniejszej częstotliwości, tj. 333 MHz.
W przypadku wczesnych modeli DDR2 800 z serii HyperX wartości zapisane w SPD również były zbyt optymistyczne. Owszem, pamięci pracowały stabilnie, ale dopiero po znacznym zwiększeniu napięcia. Po instalacji DDR2 800 na tańszej płycie głównej okazało się, że koniecznie trzeba je przeprogramować, by parametry pamięci ustawione przez BIOS komputera zapewniały niezawodną pracę.
Od czego zacząć?
Najpierw wykonaj kopię zapasową danych. Nie chodzi tu jednak o informacje zapisane na dysku (z nimi praktycznie nic się nie powinno stać). Wystarczy, jak zapiszesz na kartce dane odczytane przez program CPU-Z. W ten sposób będziesz mieć do nich dostęp w razie awarii komputera. Interesująca będzie dla ciebie zakładka SPD, na której, po wybraniu odpowiedniego modułu, możesz sprawdzić wartości standardowych ustawień dla różnych częstotliwości. Tu znajdziesz również informacje zgromadzone w EPP. Jeśli tych profili będzie zbyt dużo, wówczas program wszystkich nie wyświetli (autor przewidział obsługę maksymalnie czterech). W takiej sytuacji możesz sięgnąć na przykład po program RightMark Memory Analyzer lub EverestHome.
Następnie w miarę możliwości sprawdź, czy ustawienia, które chcesz zapisać dla posiadanych pamięci, w rzeczywistości pozwolą na ich działanie. Możesz się posłużyć drogą płytą główną wyposażoną w dobry chipset
i z rozbudowanym BIOS-em. Jeśli takiej nie masz, z pomocą przyjdzie ci program MemSet, który pozwala na wprowadzanie zmian w locie.
Zmiana ustawień RAM z poziomu Windows umożliwia sprawdzenie poprawności działania danych ustawień znacznie szybciej niż przy modyfikowaniu BIOS-u. W przypadku niepowodzenia następuje zawieszenie komputera, a po restarcie przywracane są automatycznie ustawienia prawidłowe, więc nie trzeba zerować pamięci CMOS lub uruchamiać komputera w trybie diagnostycznym.
Ocena: 



(aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)
Podobne artykuły: