NEXT 2/2008 - Okna pełne blasku

Użytkownicy komputerów oczekują od producentów systemów operacyjnych wydajnych środowisk, które wspomagają i uprzyjemniają pracę. Szansę na spełnienie tych założeń w Linuksie ma projekt Compiz Fusion, powstały z połączenia pakietów Compiz oraz Beryl.

Interfejsy graficzne systemów operacyjnych przechodzą nieustanną ewolucję. Widać to zarówno na podstawie systemu Windows, jak i MacOS czy środowisk graficznych z Linuksa – KDE, Gnome i XFCE. Oprócz narzędzi do zarządzania komputerem każde ze środowisk linuksowych ma własny menedżer okien, odpowiedzialny za ich reakcje na poszczególne czynności użytkownika.

Compiz Fusion może zastąpić każdy zainstalowany menedżer, przejmując jego obowiązki oraz dostarczając znacznie więcej funkcji, możliwości konfiguracji i mnóstwo efektów specjalnych. Podniesie to komfort pracy z Linuksem, zwiększy jego użyteczność i zaspokoi potrzeby estetyczne zarówno w KDE, jak i Gnome.

Długa droga do Compiz Fusion

Mający swe zródła w firmie Novell, projekt Compiz – menedżer kompozycji wykorzystujący serwer Xgl (specjalną wersję X.Org umożliwiającą korzystanie z OpenGL), od 2006 r. rozwijany był w dwóch gałęziach – stabilnej (vanilla) i eksperymentalnej (quinnstorm). We wrześniu 2006 r. twórcy tej drugiej wyodrębnili projekt i zmienili jego nazwę na Beryl.

W kolejnych miesiącach dochodziło do częstych kłótni między konkurencyjnymi zespołami. Kulminacją tego było włamanie się przez członka społeczności Compiza na serwer bazy danych Beryla w styczniu 2007 r. i wykasowanie plików. Powodem było rozgoryczenie z tytułu triumfu Beryla, mimo że przeważająca część jego kodu pochodziła z macierzystego projektu. W kwietniu 2007 r. liderzy Compiza i Beryla zgodzili się, że nie ma sensu prowadzić dwóch bardzo podobnych projektów i powinno nastąpić ich połączenie. W efekcie latem pojawiła się pierwsza wersja testowa Compiza Fusion, łącząca stabilność Compiza z efektownością Beryla. W chwili obecnej twórcy zalecają użytkownikom poprzednich projektów aktualizację do Compiza Fusion.

Compiz – konfiguracja środowiska

Konfiguracji Compiza Fusion nie sposób omawiać bez opisania problemów ze sterownikami kart graficznych. Aby program mógł skorzystać z bibliotek OpenGL, potrzebne jest odpowiednie oprogramowanie zapewniające do nich dostęp – w przeciwnym razie niedostępna będzie sprzętowa akceleracja wyświetlania elementów interfejsu użytkownika. Do tego celu najlepiej wykorzystać zestaw AIGLX (Accelerated Indirect GL X), stworzony głównie przez zespół rozwijający dystrybucję Fedora. Jest to zbiór rozszerzeń dla serwera X.Org, umożliwiający rendering niebezpośredni (ang. indi-rect), czyli z wykorzystaniem OpenGL.

Niestety, tutaj zaczynają się schody, bo tryb ten musi być wspierany także przez sterowniki karty graficznej. W przypadku sprzętu Nvidii sterowniki komercyjne (nvidia-glx) są wyposażone w taką funkcjonalność od wersji 1.0-96.25, obsługującej praktycznie wszystkie karty producenta. Podobnie sytuacja ma się ze zintegrowanymi rozwiązaniami Intela, dla których nawet instalacja osobnego sterownika w większości dystrybucji nie jest konieczna.

Inaczej sprawa ma się z kartami ATI. Tutaj dostępny sterownik Radeon wspiera tylko modele do X850 włącznie, zaś fglrx jeszcze do listopada 2007 r. wymagał instalacji serwera Xgl. Dopiero najnowsza wersja sterownika, 8.44 vel 7.12, obsługuje nowsze karty, w tym serię HD 2000, oraz wspiera AIGLX.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Pingwin w sieci »
  raport: serwer na Linuksie – przegląd najpopularniejszych dystrybucji
• Filtrowanie pakietów »
  konfiguracja firewalla w Linuksie
• Prawie trzeci wymiar »
  SPACETIME 1.0
• Energooszczędnie i z grafiką »
  test porównawczy płyt głównych AM2+
• Systemy obliczeniowe »
  dobry pracodawca: Compfort Meridian