test porównawczy programów obsługujących zdalne pulpity
Data: 16 listopad 2007
Identyfikator: 070306
Wraz z rozwojem technologii zmieniają się również metody dostępu do komputerów. Nie musisz być tuż
przed maszyną. Kiedy pecety, z których korzystasz, są podłączone do sieci TCP/IP, a w szczególności do internetu,
to możesz na nich pracować zdalnie. Przetestowaliśmy programy oferujące funkcje zdalnego pulpitu.
Strona 1 z 3
|
Zdaniem redaktora
|
Piotr Nowosielski
redaktor działu Internet i Software
Programy obsługujące zdalne pulpity są przydatne szczególnie osobom, które chcą połączyć się przez sieć z drugim komputerem – domowym lub służbowym. Korzystam z Windows i Linuksa,
więc interesują mnie rozwiązania, które są dostępne do tych dwóch platform. Pełne wsparcie zapewnia TightVNC. To darmowy produkt dostępny w Linuksie, ale nie ma wielu zaawansowanych możliwości, takich jak np. przesyłanie plików czy dźwięku. Gdybym ich potrzebował, sięgnąłbym po Symantec pcAnywhere. W zastosowaniach korporacyjnych ciekawym programem jest LogMeIn. Łatwa w instalacji, konfiguracji i, co ważne,
działa wtedy, gdy zdalny komputer ukryty jest
za firewallem. Jestem ciekawy, jakich programów ty używasz.
|
Rynek oprogramowania jest pełen aplikacji do zdalnego podłączania się do peceta. Ich twórcami jest zarówno społeczność opensource’owa, jak i firmy. Najczęściej wykorzystują je dwie grupy osób:
- pracownicy, którzy z domu chcą zalogować się do służbowego komputera;
- administratorzy systemów, którzy spoza firmy chcą dostać się do jednego z serwerów.
W obu przypadkach zdalny pulpit zapewnia wygodny, szybki i z reguły bezpieczny sposób na przejęcie kontroli nad graficznym interfejsem i zasobami zdalnej maszyny. W niniejszym artykule przyjrzymy się takim aplikacjom i wyłonimy te najlepsze. O początkach powstawania programów do zdalnego podłączania się do peceta przeczytasz w ramce „Historia zdalnego pulpitu” na stronie 108.
Zdalne podłączanie
dalny pulpit jest udostępnieniem (przez sieć TCP/IP) środowiska graficznego jednego komputera na innym. Do tego celu wykorzystywana jest komunikacja w trybie klient–serwer. Na pierwszej maszynie, która będzie udostępniać swój pulpit, instaluje się serwer usługi. Natomiast na drugiej, za pomocą której będziemy zdalnie zarządzać serwerem, umieszcza się aplikację klienta. Może to być program, jak również aplet Javy lub ActiveX uruchamiany z poziomu przeglądarki.
Najbardziej popularne protokoły zdalnego pulpitu to RDP (Remote Desktop Protocol) oraz VNC (Virtual Network Computing). Ich specyfikacja jest publicznie dostępna.
|
Testowane produkty
|
- GoToMyPC 6.0
- LapLink Gold 12
- LogMeIn Free 3.0.606
- LogMeIn Pro 3.0.606
- NTR Support
- Pulpit zdalny z Windows XP (5.1)
- Radmin 3.0
- Real VNC Free 4.1.2
- Real VNC Enterprise 4.2.9
- Symantec pcAnywhere 12.1
- TightVNC 1.3.9 n UltraVNC 1.0.2
|
Protokół zdalnego pulpitu
RDP jest protokołem wielokanałowym (do
64 tys. połączeń), tzn. wiele klientów może dołączać się do sesji uruchomionej na tym samym serwerze. Najważniejsze cechy jego najnowszej wersji to: przesyłanie obrazu nawet
w 32-bitowej głębi kolorów, szyfrowanie transmisji 128-bitowym kluczem z wykorzystaniem algorytmu RC4, wsparcie dla protokołu TLS (Transport Layer Security), przesyłanie dźwięku ze zdalnego komputera, udostępnianie lokalnych plików oraz portów szeregowych
i równoległych na zdalnym komputerze (w tym drukowanie plików na podłączonej lokalnie drukarce), a także współdzielenie schowka pomiędzy oboma komputerami. Warto także pamiętać, że standardowo serwer RDP nasłuchuje na porcie TCP o numerze 3389.
Najpopularniejszą jego implementacją wykorzystującą protokół RDP jest usługa Pulpit zdalny (część Microsoft Terminal Services), znajdująca się standardowo w Windows XP/Vista (bez Home) i Windows Server 2003. Niestety, nie dokończono wersji do systemów uniksowych, chociaż prace nad nią były bardzo zaawansowane. Jeśli chodzi o klienta RDP, to jest on dostępny praktycznie na wszystkie popularne systemy operacyjne.
Zdalne połączenie przez VNC
VNC jest protokołem, który pozwala dołączyć się wielu klientom do tej samej sesji na komputerze zdalnym. Bazuje na protokole RFB, przekazującym informacje o tym, jakie zmiany zaszły na ekranie w stosunku do poprzednio przesłanego obrazu. Twórcy aplikacji bazujących na podstawowej wersji VNC oferują swoje własne rozszerzenia, np. przesyłanie plików i współdzielenie schowka pomiędzy komputerem lokalnym a zdalnym. Warto wiedzieć, że serwer VNC nasłuchuje na porcie TCP o numerze 5900, a na TCP 5800 można podłączyć się do niego za pomocą każdej przeglądarki
internetowej.
Ocena: 



(aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)
Podobne artykuły: