NEXT 7/2008 - Dziel i rządź

Dysk twardy to niezbędny element każdego komputera. Większość użytkowników nie wykorzystuje jednak możliwości zarządzania nim, jakie dają nowoczesne systemy operacyjne. Podział na partycje czy mirroring danych to tylko część możliwości.

Współczesne oprogramowanie narzędziowe do zarządzania dyskami twardymi, tworzenia i edycji partycji oraz formatowania najczęściej wykonuje wszystkie te operacje automatycznie – użytkownik ogranicza się jedynie do wyboru np. tylko pojemności poszczególnych partycji. Jednak samodzielne przygotowanie dysku umożliwia nie tylko optymalne wykorzystanie powierzchni, ale także bezpieczniejsze przechowywanie danych oraz przyspieszenie do nich dostępu.

Podział na partycje

Podział dysku na partycje wiąże się z trzema istotnymi aspektami przechowywania danych: uporządkowaniem, bezpieczeństwem i wydajnością. Kwestia uporządkowania danych nie wymaga wyjaśnień. Jeśli chodzi zaś o bezpieczeństwo, to łatwiej archiwizować niewielką partycję z dokumentami czy systemem niż cały dysk. Awaria systemu plików nie pociąga utraty wszystkich danych z dysku. Z kolei wydajność wiąże się z tym, że umieszczenie pliku wymiany na oddzielnej partycji przyspiesza do niej dostęp. Ponadto defragmentacja jednej mniejszej partycji to proces znacznie krótszy niż defragmentacja dużego dysku. Partycje mogą też spełniać dodatkowe funkcje, np. nowe komputery wyposażone są czasem w niewielką partycję serwisową, w której producent przechowuje narzędzia m.in. do backupu czy przywracania systemu.

Formatowanie i partycjonowanie

Formatowanie musi być poprzedzone utworzeniem na dysku odpowiednich partycji. Współczesne systemy operacyjne mogą obsługiwać różne systemy plików, ale każdy system operacyjny ma swój preferowany system. Przykładowo współczesne dystrybucje Linuksa najczęściej instalowane są na partycjach ext3, nie przeszkadza to jednak użytkownikom Linuksa odczytywać i zapisywać danych na partycjach FAT, FAT32 czy NTFS. Nieco gorzej jest w przypadku systemów Windows, które bez dodatkowego oprogramowania nie obsługują innych niż FAT/FAT32 oraz NTFS systemów plików.

Podstawowe i dynamiczne

System operacyjny Windows XP (a także 2003/Vista/2008) obsługuje różne typy dysków. Warto rozróżnić podział na tzw. dyski podstawowe i dyski (czy też woluminy) dynamiczne. To właśnie na dyskach podstawowych znajdujemy takie elementy, jak 64-bajtowa tabela partycji umieszczona w 512-bajtowym sektorze MBR (Master Boot Record). Ta organizacja nie zmieniła się od lat – sprawdza się w większości zastosowań, jednak warto znać jej ograniczenia.

Przede wszystkim na dysku podstawowym można utworzyć tylko cztery partycje podstawowe, ewentualnie trzy partycje podstawowe i jedną rozszerzoną, w obrębie której tworzy się dyski logiczne. Ich liczba w zasadzie jest ograniczona wyłącznie liczbą liter dysku, jakie system Windows przydziela poszczególnym partycjom i dyskom logicznym.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Świat za oknami »
  raport: niszowe systemy operacyjne
• Dysk na wynos »
  test porównawczy przenośnych dysków twardych
• Świat wokół PDF »
  raport: tworzenie i edycja plików PDF
• Unix dla każdego »
  PC-BSD 1.4 (DA VINCI)
• Partycje wedle potrzeb »
  pełne wersje