środa, 23 maj 2012
administracja   bezpieczeństwo   biuro   druk/skan   e-mail   film   firma   fotografia   grafika komputerowa   gry   hacking   internet   jak kupować   karty graficzne   komórki   komunikatory   laptopy   linux   mobilność   monitory   multimedia   muzyka   nauka   nawigacja   open-source   oprogramowanie   optymalizacja   p2p   pamięć masowa   peryferia   płyty główne   podkręcanie   porady   prawo   procesory   programowanie   przeglądarki www   sieci komputerowe   spam   sprzęt   systemy operacyjne   telekomunikacja   testy   testy pojedyncze   webmaster   windows   wirusy   www   wywiad  
Dodaj nas do Cafe News
NEXT 7/2008 - okładka





Temat numeru:
Przejdź do innych artykułów:

NEXT 7/2008 - Moc z pudełka

Moc z pudełka - ikonka raport: jak wybrać dobry zasilacz do peceta

Data: 11 czerwiec 2008
Identyfikator: 080722

Kupując procesor czy kartę graficzną, bez wahania wydajemy kilkaset złotych. Przy zakupie zasilacza kwota ta wydaje się jednak astronomiczna, choć jest to element mający istotny wpływ na pracę całego komputera. Warto wiedzieć, jak mądrze wybrać zasilacz do swojego peceta.

Strona 3 z 3
< Poprzednia 1 2 3 Następna >

Wersje standardów ATX

Od ponad dekady (1995 r.) w komputerach PC występuje standard ATX. Poprzedni (AT) zakładał, że wszystkie podzespoły będą zasilane tylko poprzez płytę główną. W ATX płyta i inne podzespoły mogą być zasilane oddzielnie. Zasilacze ATX mogą być kontrolowane przez system operacyjny. Najważniejsze zmiany wnoszone przez poszczególne wersje, oprócz zmian maksymalnej wydajności prądowej poszczególnych linii, to:
  • 1.1 (09.2000) wprowadzono 4-pinowe złącze zasilania procesora +12 V
  • 1.2 (01.2002) usunięto napięcie –5 V
  • 1.3 (04.2003) określono sprawność zasilaczy na 70 proc., dodano złącze zasilania SATA
  • 2.0 (02.2003) zmiana złącza zasilania płyty z 20 na 24-pin, usunięto złącze AUX, określono normę hałasu. Wydajność zasilania procesora +12 V podawana powinna być oddzielnie
  • 2.01 (06.2004) brak znaczących zmian
  • 2.1 (0.3.2005) zastąpiona od razu wersją 2.2.
  • 2.2 (03.2005) podniesienie sprawności zasilaczy do 72 proc. przy obciążeniu 50 proc.
Wszystkie wymienione specyfikacje znajdziesz na płycie dołączonej do magazynu NEXT 7/2008.

O czym informuje tabliczka?

Na każdym zasilaczu znajdziesz tabliczkę znamionową opisującą parametry pracy sprzętu. Na tej podstawie możesz wstępnie określić, czy dany zasilacz sprosta twoim wymaganiom.

Problemem jest brak ujednoliconych norm określania parametrów zasilaczy. Niektórzy producenci zawyżają wartości na tabliczkach znamionowych. Niemarkowy zasilacz sprzedawany jako 500 W w praktyce jest w stanie wygenerować 300–350 W przy zachowaniu stabilnych napięć, a 500 W oznacza moc szczytową. Taki sam markowy zasilacz bez problemu dostarcza 460–500 W. Na sprzęt bez tabliczki znamionowej nie warto zwracać uwagi.

Ponieważ zasilacz podczas pracy dostarcza impulsowo więcej lub mniej prądu (mocy), może się zdarzyć, że chwilowo musi dostarczyć więcej mocy, niż wynika to ze specyfikacji. Producenci przewidzieli na takie krytyczne momenty (maksymalnie kilka sekund) pewną rezerwę – jest ona określana mianem mocy szczytowej. Urządzenie o mocy 500 W może chwilowo zapewnić np. 550 W. Pamiętaj jednak, że może to je bardzo szybko spalić.

Co znaczą opisy umieszczone na zasilaczu komputerowym?

1. Specyfikacja prądowa przykładowego zasilacza określona jest dla 8 linii zasilających. Linie -12 V,
+5 Vsb mają niemal zerowe znaczenie. Istnienie czterech linii +12 V wymusza norma ATX. Dzięki takiej konstrukcji procesor i karta graficzna mogą być zasilane z różnych linii +12 V, co zapobiega ewentualnemu przeciążeniu pojedynczej (powyżej 20 A).
2. Naklejka ze znakiem RoHS potwierdza zgodność z normą wymuszającą minimalizację wykorzystania substancji szkodliwych dla zdrowia.
3. Ball Bearing Fan – typ łożyska wentylatora, w tym wypadku kulkowe, które jest nieco głośniejsze
od ślizgowego, ale ma znacznie dłuższą żywotność.
4. Active PFC – typ układu PFC (Power Factor Correction – korekcja współczynnika mocy) – patrz: porada na str. 116.
5. Noise Killer – nazwa handlowa systemu wyciszania pracy wentylatora.
6. Tzw. kod UL umożliwiający identyfikację prawdziwego producenta, a nie markę, pod którą jest sprzedawany zasilacz.

Z tabliczki można odczytać maksymalne natężenie prądu dla każdej z linii i według wzoru: moc (W) = napięcie (V) * natężenie prądu (A) obliczyć moc. W przykładowym modelu jest to – dla linii +3,3 V: 3,3 * 36 = 120 W; dla linii +5 V: 5 * 30 = 150 W; dla czterech linii +12 V: 12 * 18 = 216 W. Teoretycznie zasilacz może dostarczyć 1134 W.

Producent deklaruje jednak znacznie mniej – zaledwie 600 W. Za tę różnicę odpowiedzialne są ograniczenia wynikające ze zgodności z normą ATX i sprzężenia linii zasilających, za co odpowiada zasilanie tylko z pojedynczego transformatora.

Teoretycznie cztery linie +12 V mogą dostarczyć 864 W. Jednak wszystkie linie nie mogą jednocześnie dostarczać prądu o maksymalnym natężeniu. Zgodnie z tabliczką zasilacz dostarczy co najmniej 425 W (580–155). W praktyce wartość ta będzie o wiele wyższa, ponieważ nowoczesne zasilacze są projektowane w taki sposób, aby podczas pracy z najwyższym obciążeniem wszelkie niewykorzystane rezerwy sprzężonych z sobą linii +3,3 V i +5 V były przekazywane na linie +12 V. A zatem, jeżeli słabsze linie wykorzystują zaledwie 80 W, dla wszystkich linii +12 V nadal pozostaje 500 W do podziału na linie +12 V.

Ocena: +++++    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

< Poprzednia 1 2 3 Następna >

Podobne artykuły:

Komentarze:

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował.
Niezalogowany

Aby mieć dostęp do niektórych części serwisu NEXT (np. forum dyskusyjnego, oceny numeru, newslettera), musisz posiadać konto w naszym serwisie. Zachęcamy do darmowej rejestracji!

Jeżeli posiadasz już konto w serwisie, to zaloguj się.

Copyright © 1999-2012 INTERIA.PL Sp. z o.o., wszystkie prawa zastrzeżone.
Korzystanie z portalu oznacza akceptację Regulaminu
webmaster@nextmag.pl