NEXT 6/2009 - Najlepsze do prezentacji

Najpopularniejsze projektory obecnie sprzedawane zbudowane są w oparciu o jedną z kilku konstrukcji. Każda z nich ma unikatowe cechy, których brakuje modelom konkurencyjnym. Z artykułu dowiesz się, jak wybrać urządzenie do prezentacji, które najlepiej spełni twoje oczekiwania. [Michał Szulowski]

Zdaniem eksperta

Krzysztof Sulowicz Country Manager BenQ PL Co jest istotne w biz- nesowych zastosowaniach projektorów? Trzy rzeczy: wygoda obsługi, elastyczność w podłączaniu różnych źródeł sygnału oraz wysoka jasność i kontrast obrazu. Dwie ostatnie cechy wyróżniające technologię DLP zapewniają uzyskanie doskonałej jakości obrazu nawet w silnie oświetlonych pomieszczeniach (nie zawsze wiemy, jakie warunki zastaniemy u klienta). Wygoda obsługi w projektorach BenQ to m.in. funkcja szybkiego (kilka sekund) rozpoznawania sygnału i automatycznego dostosowywania się projektora do jak najlepszego jego wyświetlania. Funkcja 3D Color Management pozwala na niezależną zmianę nasycenia i intensywności poszczególnych kolorów: żółtego, zielonego, niebieskiego, czerwonego i fioletowego. W połączeniu z funkcją automatycznej korekty obrazu zależnie od koloru ekranu (biały, żółty, niebieski, zielony) czy opcjami zdefiniowanych profili parametrów obrazu (m.in. Prezentacja, Film, Foto) oferuje ona użytkownikowi wiele możliwości szybkiej ingerencji w kolorystykę i jakość wyświetlanego na ekranie obrazu.

Niezależnie od rodzaju urządzenia, w każdym projektorze mamy do czynienia z silnym źródłem światła, najczęściej żarówką halogenową o mocy od 200 do 300 W, układem kształtowania czy też formowania obrazu oraz obiektywem. Ze względu na dużą moc źródła światła wnętrze projektora nagrzewa się do wysokiej temperatury. Mogłoby to doprowadzić do uszkodzenia delikatnych elementów elektronicznych oraz toru optycznego, gdyby nie otwory wentylacyjne oraz różnego rodzaju radiatory wspomagane wentylatorami, które zapewniając przepływ powietrza, odprowadzają ciepło poza urządzenie. To właśnie wentylatory są najistotniejszym źródłem hałasu, który jest największą wadą podczas użytkowania sprzętu. Jest to szczególnie istotny mankament w projektorach kina domowego, mniej przeszkadza w projektorach prezentacyjnych.

Sposoby uzyskania obrazu

Pierwsze projektory korzystały z paneli ciekłokrystalicznych LCD, które przepuszczały światło rozszczepione na trzy kolory podstawowe, tj. czerwony, zielony i niebieski. Rozszczepienie może być uzyskiwane za pomocą pryzmatu albo z wykorzystaniem półprzepuszczających luster. Podstawową wadą tego rodzaju matryc były duże problemy związane ze zbieżnością poszczególnych torów, czyli z trafianiem odpowiadających sobie punktów obrazu w to samo miejsce na ekranie. Jednak dzięki udoskonalonym procesom wytwarzania wada ta pojawia się niezwykle rzadko.

W 1999 r. zaprezentowany został projektor wykorzystujący układ DLP, opracowany przez firmę Texas Instruments. Główną jego cechą było wyeliminowanie rozszczepiania światła na trzy monochromatyczne wiązki i zastosowanie wirującego koła z filtrami kolorów. Kolorowe światło trafia na układ zawierający kilkaset tysięcy mikrolusterek, z których położenie każdego jest sterowane niezależnie od innych. Układ taki zapewnia mniejsze przeciekanie światła, niż panel ciekłokrystaliczny. Dzięki temu można osiągnąć ciemniejszą czerń, a w efekcie większy kontrast. Jednak żarówka o takiej samej mocy zastosowana w projektorze LCD zapewni większą jasność niż w projektorze DLP.

Wadą urządzeń DLP jest tzw. efekt tęczy – krawędzie niektórych przedmiotów przy gwałtownych ruchach głowy widza rozmywają się w tęczę. Choć nie każdy użytkownik dostrzega ten efekt, to jednak wiele osób cierpi na bóle głowy podczas dłuższej projekcji. Co ciekawe, kolory mierzone przez urządzenia są z reguły wierniejsze niż w przypadku pomiarów jakości projektorów LCD, jednak dotyczy to pomiarów statycznych. Obserwowanie obrazu dynamicznego, w którym występują ciągłe zmiany położenia poszczególnych kolorów, powoduje, że kolory z DLP są mniej nasycone.

Zaletą technologii DLP jest brak odstępów między pikselami, czyli tzw. siatki na obrazie. Wynika to bezpośrednio z różnicy w budowie panela LCD i układu DLP – odstępy między lusterkami są minimalne, znacznie mniejsze niż pomiędzy komórkami LCD.

Mniej więcej w tym samym czasie zaprezentowane zostały urządzenia typu LCoS (ciekły kryształ na podłożu krzemowym). Tutaj rozszczepiona i zabarwiona wiązka tworzy obraz, odbijając się od matryc ciekłokrystalicznych, a nie przechodząc przez nie. W porównaniu do klasycznego LCD sprzęt LCoS zapewnia lepszą ostrość obrazu, większy kontrast i lepszy poziom czerni, cechuje się więc podobnymi zaletami jak DLP. Nad tym ostatnim ma też bardzo istotną przewagę polegającą na braku efektu tęczy (rozwarstwiania kolorów), jest też cichszy. Niestety, urządzenia LCoS są droższe w produkcji, a także podatne na efekt uszkodzonych pikseli w podobnym stopniu jak urządzenia LCD. Idea projektorów LCoS jest bardzo podobna do 3DLP, a matryca LCoS jest tańsza niż układ DLP.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Akcesoria do prezentacji »
  projektory w biznesie
• Prawie jak w kinie »
  test porównawczy projektorów Full HD
• Ekran to podstawa »
  jak dobrać ekran do projektora
• Zdjęcia na mapie »
  dodawanie współrzędnych geograficznych do zdjęć
• Interaktywne fotogalerie »
  jak przygotować elektroniczną prezentację fotografii