NEXT 5/2009 - Interaktywne fotogalerie

Publikując zdjęcia w internecie, nie warto ograniczać się do przesłania plików do galerii online. Jest wiele ciekawszych sposobów prezentacji: wyświetlanie zdjęć na mapie, budowanie interaktywnych panoram czy obrazów bardzo dużej rozdzielczości.

Wykrywanie rysów twarzy

Funkcja wykrywania i ustawiania ostrości na twarze fotografowanych osób jest od pewnego czasu standardem w aparatach kompaktowych i amatorskich lustrzankach. Od niedawna po tę technologię wykrywania twarzy sięgnęli także twórcy oprogramowania do prezentacji zdjęć. W galerii internetowej Picasa Web Albums, po włączeniu funkcji Name tags, serwis automatycznie wykrywa wizerunki fotografowanych osób i prosi użytkownika o wpisanie imienia, a także o powiązanie osoby z kontem w serwisie Google bądź adresem e-mailowym. Obecnie nie ma to praktycznego przełożenia, ale w przyszłości może być wykorzystane, np. do powiadamiania oznaczonych osób. Mechanizm jest inteligentny i uczy się twarzy. Jeśli wykryje tę samą osobę na kolejnych fotografiach, zasugeruje właściwe imię. Oczywiście podpowiedzi nie są w 100 proc. trafne, ale błędy zdarzają się przede wszystkim na zdjęciach, na których występują poważne zniekształcenia albo model ma zasłoniętą część twarzy. Na podstawie imion tworzone są tagi powiązane z awatarami. Po oznaczeniu wszystkich zdjęć możemy porządkować kolekcję nie według dat, tylko osób, które utrwaliliśmy na fotografiach. Podobna funkcja wykrywania i sortowania zdjęć na podstawie sfotografowanych osób jest dostępna w najnowszym macowym menedżerze zdjęć iPhoto ‘09 (recenzja 3 72).

Atrakcyjność publikowanego w sieci zdjęcia, nawet jeśli chcesz je wysłać do Flickra bądź Picasa Web Albums, możesz zwiększyć w bardzo prosty sposób. Wystarczy, że dodasz do niego geotag. Dzięki temu w galerii Picasy obok fotografii pojawi się elektroniczna mapa z zaznaczonym miejscem wykonania zdjęcia. Jeśli większa liczba zdjęć z danego albumu ma geotagi, można wyświetlić je w widoku mapy. W przypadku Flickra dodanie geotagów pozwala na oglądanie fotografii na mapie świata oraz agregację obrazów na podstawie informacji geograficznych w jednym z wielu serwisów bazujących na zdjęciach z Flickra, np. Earthalbum. 

Obrazy na mapie

Co zrobić, by w zdjęciu znalazł się geotag? Najprościej jest posłużyć się narzędziami udostępnianymi przez galerie. Umożliwiają one określenie miejsca wykonania fotografii na mapie. Taką funkcję znajdziesz zarówno w uniwersalnych serwisach, np. Flickr i Picasa Web Albums, jak i wyspecjalizowanych portalach przeznaczonych wyłącznie do zdjęć z informacją geograficzną, np. Panoramio czy Locr. Ten pierwszy zasługuje na szczególną uwagę – zdjęcia z niego prezentowane są jako warstwa w Google Maps i Google Earth. 

Geotagowanie za pomocą narzędzi online ma, niestety, wadę. Współrzędne geograficzne ma wyłącznie kopia zdjęcia przechowywana w galerii. Jeśli chcesz oznaczyć zdjęcia na własnym dysku, możesz posłużyć się tandemem programów Picasa oraz Google Earth. Jak to działa? W pierwszym programie należy zaznaczyć serię zdjęć i kliknąć przycisk Geotaguj. To powoduje uruchomienie Google Earth – tam na mapie wskaż po kolei lokalizacje wszystkich fotografii, które są potem zapisywane w EXIF-ie plików JPEG. Możesz się też posłużyć programem Locr, który jest udostępniany za darmo przez serwis internetowy o tej samej nazwie. Pozwala on na zlokalizowanie zdjęć za pomocą materiału kartograficznego z Google Maps. Geotagowanie nie jest problemem także pod Linuksem.  Wystarczy posłużyć się programem DigiKam, który podobnie jak Picasa ma moduł służący do oznaczania zdjęć poprzez wskazywanie pozycji geograficznej na mapach Google. 

Na podstawie GPS

Geotagowanie możesz zautomatyzować, posługując się trackiem z odbiornika GPS. Niezbędne jest do tego celu urządzenie, z którego ścieżkę można przenieść do peceta i skonwertować ją do uniwersalnego i otwartego formatu GPX. Ten warunek spełniają np. turystyczne GPS-y Garmina, a także urządzenia typu data logger (oferuje je m.in. Pentagram, Evermore i Qstarz), które nie mają ekranu i służą tylko do zapisywania ścieżki GPS. Niestety, do zapisywania ścieżki nie nadają się telefony z GPS-ami ze względu na krótki czas działania na bateriach przy włączonym odbiorniku GPS (kilka godzin w porównaniu do 10–30 godzin w przypadku data loggerów i turystycznych GPS-ów). 

Pozyskanie ścieżki to dopiero pierwszy krok. Kolejnym jest zapisanie pozycji w EXIF--ie. Odbywa się to najczęściej poprzez porównanie czasu w tracku z czasem wykonania zdjęcia. Jeśli aparat ma zsynchronizowany czas do odbiornika GPS, metoda ta przynosi zaskakująco precyzyjne rezultaty. Do synchronizacji trzeba posłużyć się wyspecjalizowaną aplikacją, np. wspomnianym wyżej programem z serwisu Locr lub oprogramowaniem do łączenia zdjęć z danymi GPS – Gpicsync. Moduł do geotagowania na bazie tracku GPS znajdziesz także w linuksowym DigiKam. 

W przyszłości geotagowanie będzie jeszcze prostsze, bo producenci przymierzają się do instalowania odbiorników GPS w aparatach cyfrowych. Niestety, dotychczas na rynku pojawiły się nieliczne aparaty tego typu, np. Ricoch Capilo 500SE. Do podłączenia zewnętrznego GPS-a przystosowane są także niektóre zaawansowane lustrzanki cyfrowe Nikona i Canona. Funkcja ta jest coraz częściej udostępniana także w zaawansowanych telefonach komórkowych, które mają obecnie zarówno dobry aparat, jak i odbiornik GPS. O tym jak opublikować mapę ze zdjęciami w sieci, dowiesz się z ramki na sąsiedniej stronie. 

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Popraw zdjęcia w internecie »
  test porównawczy edytorów zdjęć online
• Zdjęcia na mapie »
  dodawanie współrzędnych geograficznych do zdjęć
• Pingwin fotograf »
  multimedia pod Linuksem
• Backup online »
  test porównawczy systemów do backupu online
• Panorama 3D »
  prezentacja zdjęć w internecie