wtorek, 22 maj 2012
NEXT / Artykuły / NEXT 5/2009 / Artykuły z NEXT 5/2009 / Strumieniem do sieci

NEXT 5/2009 - Strumieniem do sieci

Strumieniem do sieci - ikonka strumieniowanie wideo

Data: 6 kwiecień 2009
Identyfikator: 090502

Aby uruchomić strumieniowy serwer wideo czy audio, wystarczy komputer, bezpłatne oprogramowanie i źródło mediów. Dzięki temu własna telewizja internetowa czy zdalny podgląd pomieszczeń jest w zasięgu twoich możliwości.

Strona 1 z 2
< Poprzednia 1 2 Następna >

Do szybkiego rozsyłania wideo wystarczy jeden program, będący zarazem odtwarzaczem, konwerterem i serwerem mediów strumieniowych – darmowy VLC Media Player (jest na płycie DVD w „Dodatkach”). Jednak aby cieszyć się oferowanymi przez niego możliwościami, należy zainstalować koder audio i wideo, np. Windows Media Encoder 9.

W najnowszej wersji programu uruchomienie transmisji strumieniowej jest proste. Wystarczy w menu Media, Strumieniuj (Ctrl-S) wybrać źródło mediów:
  • plik;
  • płyta (S)VCD/DVD;
  • strumień z sieci;
  • urządzenie przechwytywania wideo – może to być kamera, karta telewizyjna czy nawet przechwycony obraz pulpitu.
Otworzenie pliku czy płyty nie wymaga instrukcji. Można uruchomić kilka plików, tworząc specyficzną listę odtwarzania. Jeśli chodzi o strumień z sieci, trzeba podać wykorzystywany protokół aplikacyjny oraz – w przypadku protokołów RTP i UDP – numer portu komunikacyjnego.

Przechwytywanie wideo

Urządzenia przechwytywania wideo mogą sprawiać ci trochę kłopotów. Tuner telewizyjny wymaga skonfigurowania poprzez przycisk Opcje zaawansowane. W pojawiającym się dialogu wybierz rodzaj wejścia tunera (Kabel lub Antena – w przypadku sygnału antenowego wskaż tę drugą opcję), Tryb AM (TV, radio FM, radio AM, DSS), a także podaj numer kanału odbiorczego i kod kraju (Polska – 48). W głównym dialogu powinieneś wybrać Tryb przechwytywania obrazu: DirectShow.

Jeżeli chcesz przechwytywać i transmitować w sieci obraz pulpitu komputera, wybierz opcję Desktop. W polu Desired frame rate for capture określasz podstawowe parametry transmisji, tj. ile klatek na sekundę ma być nadawane. Jeśli chcesz pokazywać na żywo czynności wykonywane w wybranych aplikacjach, np. zademonstrować posługiwanie się GIMP-em, ustaw liczbę klatek co najmniej na 12. Jeżeli zamierzasz pokazywać prezentację w wysokiej jakości, bez elementów animowanych (jedynie slajdy), możesz pozostać na poziomie 1–2 klatek na sekundę.

Protokół do wyboru

Po zakończeniu wyboru źródła naciśnij przycisk Strumieniuj. W dialogu, który się pojawi na ekranie, wybierz parametry strumieni, jakie do sieci będzie transmitować VLC. Do dyspozycji masz jedno wyjście lub kilka:
  • odtwarzanie lokalne – VLC odtworzy strumień na tym samym komputerze (przydatne w trakcie testów)
  • plik – zapisanie oryginalnego lub skonwertowanego pliku na dysku, np. w celu późniejszej redystrybucji
  • protokół HTTP
  • protokół MMS (Microsoft Media Services)
  • protokół RPT
  • protokół UDP
  • Icecast

Do każdego protokołu przypisany jest adres i domyślny numer portu usługowego, a jego wybór uzależniony jest od topologii sieci i aplikacji, jakie mają odbierać przekaz. Protokół HTTP obsługiwany jest przez większość odtwarzaczy. Może jednak sprawiać kłopoty przy odbiorze przez Winampa czy Media Player Classic. Protokół MMS obsługiwany jest m.in. przez Windows Media Player, Winampa i MPC, a także przez aplikacje linuksowe, takie jak MPlayer czy XMMS2.

W przypadku protokołów HTTP i MMS w pole Adres najlepiej jest wpisać 0.0.0.0. Odbiorcy będą mogli odbierać transmisję, łącząc się do dowolnego, działającego na twoim komputerze interfejsu sieciowego (także wirtualnego, np. poprzez sieć prywatną VPN). Jest to też wygodne rozwiązanie wtedy, gdy twój pecet ma dynamiczny adres IP poprzez DHCP. W polu Port protokołu HTTP najlepiej zmienić wartość z domyślnej 8080 (na tym porcie rezyduje domyślnie nieczynny webowy interfejs konfiguracyjny VLC – w razie jego włączenia może dojść do konfliktu) na np. 9999, zaś w przypadku protokołu MMS można pozostawić wartość domyślną (1234).

Uzyskanie dostępu do stworzonego w ten sposób strumienia po uruchomieniu transmisji będzie wymagało otwarcia lokalizacji sieciowej (URL) w odtwarzaczu odbiorcy, np. http://192.168.1.25:9999/ dla protokołu HTTP lub mms://192.168.1.25:1234/ dla protokołu MMS.

HTTP i MMS pracują w trybie unicast, tzn. dla każdego podłączającego się do transmisji odbiorcy tworzone jest osobne połączenie i osobny, specjalistyczny strumień. W sieciach o dużych przepustowościach (np. Fast Ethernet czy Gigabit Ethernet) i przy niewielkiej liczbie odbiorców nie jest to problem. Jeśli jednak masz do dyspozycji niewielką przepustowość czy też serwer multimediów lub jest on przyłączony do sieci o większej liczbie abonentów w segmencie (np. sieci bezprzewodowej lub opartej na koncentratorach), warto skorzystać z protokołu RTP lub UDP.

Obydwa te protokoły mogą pracować w wersji IP multicast, dzięki czemu wielu klientów może odbierać ten sam, pojedynczy strumień nadawczy. Protokołem transportowym jest w takim przypadku UDP, co ze względu na bezpołączeniowy charakter transmisji pozwala na obniżenie zapotrzebowania na pasmo.


Tagi: internet   muzyka   film   multimedia   porady  
Ocena: +++++    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

< Poprzednia 1 2 Następna >

Podobne artykuły:

Komentarze:

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.
Nikt jeszcze nie skomentował.
Niezalogowany

Aby mieć dostęp do niektórych części serwisu NEXT (np. forum dyskusyjnego, oceny numeru, newslettera), musisz posiadać konto w naszym serwisie. Zachęcamy do darmowej rejestracji!

Jeżeli posiadasz już konto w serwisie, to zaloguj się.