NEXT 4/2009 - Minikamery, maksiopcje

Najprostszym sposobem na stworzenie niewielkiego systemu monitoringu jest wykorzystanie kamer IP. Za umiarkowaną cenę możemy stworzyć system niewiele ustępujący funkcjom profesjonalnemu.

Kamery IP są niezależnymi, autonomicznymi urządzeniami wyposażonymi we własny interfejs sieciowy. Najczęściej jest to Ethernet 10/100 Mbit/s lub bezprzewodowa karta Wi-Fi. Zdarzają się też modele z gigabitowym Ethernetem lub światłowodową kartą sieciową. Umożliwia to włączenie kamery do dowolnej istniejącej w budynku infrastruktury sieciowej. Najczęściej kamery włącza się po prostu bezpośrednio do działającej sieci LAN lub WLAN w firmie lub domu, tak samo jak każdy inny sprzęt: komputer, notebook czy drukarkę sieciową. Wyniki testu prostych kamer IP opublikowaliśmy w numerze 1/2009 (www.nextmag.pl/a/090144).

Podstawową różnicą pomiędzy kamerą internetową a kamerą IP jest to, że ta pierwsza podłączana jest do komputera PC za pośrednictwem USB. Wszystkie czynności związane z zapisem i wysyłaniem obrazu (czyli udostępnianiem go) do innych użytkowników zajmuje się komputer. Jeśli chodzi natomiast o kamerę IP, mamy do czynienia z samodzielnym urządzeniem. Dzięki temu kamerze IP bez problemu można przypisać własny numer IP (stąd jej nazwa) i korzysta ona samodzielnie z protokołu TCP/IP. Często w takim sprzęcie wbudowany jest serwer WWW.

Możliwości techniczne

Kamery IP dzielimy w zależności od wyposażenia i zastosowania na urządzenia obrotowe i statyczne, z zoomem optycznym lub cyfrowym oraz zewnętrzne i wewnętrzne. Pierwszy podział dotyczy możliwości zmiany pozycji obiektywu kamery w pionie i poziomie. Do tego celu wykorzystywane są silniki krokowe z bardzo dużą precyzją pozycjonujące położenie głowicy kamery. Kamery statyczne to urządzenia, których położenia nie da się zdalnie (przez sieć) zmienić. Jak można się domyślić, są znacznie tańsze. Wśród kamer obrotowych wyróżnia się modele szybkoobrotowe.

Zamień CCTV na kamerę IP

System wykorzystujący kamery IP jest bardziej funkcjonalny, jednak na rynku działa ogromna liczba urządzeń CCTV, a ich wymiana na sprzęt pakietowy jest zbyt kosztowna dla właścicieli. Można jednak dokonać swoistej konwersji systemów. Jeśli chcemy wykorzystać tylko kamery CCTV – do każdej trzeba podłączyć konwerter Planet IVS-110. Jego zaletą jest zasilanie PoE, wyjścia zasilania dla kamery i zgodność z 3GPP. Cały działający system CCTV (kamery i okablowanie) możemy zamienić na IP, wykorzystując np. podpinany do sieci Ethernet Digital Video Recorder firmy Planet w wersji obsługującej 4, 8 lub 16 kamer. Obsługują one kodek H.264, a materiał wideo zapisywany jest na dyskach SATA.

Z kolei kamery z zoomem optycznym mogą zrobić zbliżenie i powiększyć wybrany fragment rejestrowanego lub wysyłanego widoku. Zoom optyczny w tańszych kamerach IP i urządzeniach średniej klasy pozwala na powiększenie obrazu zazwyczaj od 3 do 10 razy. Kamery statyczne dysponują przeważnie tylko zoomem cyfrowym realizowanym na drodze programowej.

Kamery zewnętrzne są bardziej wytrzymałe. Dzięki temu, że są uszczelnione, mogą bez problemu pracować na powietrzu, gdzie są narażone na zmienne warunki atmosferyczne (słońce, wiatr, mróz, opady). W tej kategorii istnieją modele mocno specjalizowane – odporne na eksplozje, postrzał z broni palnej i wandalizm.

Kompresja obrazu

W sieciowych kamerach IP wykorzystuje się kilka protokołów kompresji przesyłanego obrazu – są to M-JPEG, MPEG-2 i MPEG-4. Niekiedy używany jest protokół 3GPP, który umożliwia prowadzenie transmisji strumieniowej dla telefonów komórkowych. Typ kompresji oraz jej stopień zależy od liczby transmitowanych klatek na sekundę oraz mocy obliczeniowej procesora (lub wspomagającego kodeka) zainstalowanego w kamerze.

W najtańszych kamerach korzysta się ze standardu M-JPEG (Motion-JPEG). Jest on prosty w realizacji, a każda rejestrowana klatka poddawana jest, podobnie jak zdjęcia z aparatów cyfrowych, kompresji do formatu. Obraz tworzony jest z następujących po sobie zdjęć rejestrowanych z prędkością 30 klatek na sekundę. W wypadku kodowania w standardzie MPEG-2 i 4 wymagane są sprzętowe kodeki, ale obraz jest lepszej jakości niż w przypadku M-JPEG, a przy tym mocniej skompresowany, a więc ilość przesyłanych przez sieć danych jest mniejsza.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Komplet bezpieczeństwa »
  gotowy zestaw do monitoringu
• Stały nadzór »
  monitoring wideo w sieciach firmowych
• Dokładna lokalizacja »
  systemy nawigacji satelitarnej
• Monitoring przez WWW »
  OBSŁUGA KAMER INTERNETOWYCH WEBCAM XP
• Scenariusze wdrożeń »
  Windows Server 2008