NEXT 1/2008 - Praca na odległość

W Finlandii pracuje zdalnie 17 proc. wszystkich zatrudnionych, w Polsce tylko jeden na stu. Powoli jednak telepraca staje się coraz popularniejsza także w naszym kraju. Oferuje bowiem możliwości, których nie daje tradycyjna praca w biurze.

Zgodnie z obowiązującą w Polsce od września ustawą, telepraca to forma zatrudnienia charakteryzująca się regularnym wykonywaniem przez pracownika pracy poza firmą z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Najpopularniejszą formą jest praca w domu, której wyniki są przesyłane najczęściej przez internet do centrali. Rzadziej firmy tworzą tzw. telecentra, z których wysyłane są wyniki pracy do głównej siedziby, skąd przychodzą wszystkie zlecenia.

Aby taką formę zatrudnienia nazwać telepracą, kluczowym staje się pojęcie regularności wykonywania zajęć. Wystarczy bowiem pracować poza biurem raz w tygodniu, zawsze tego samego dnia i będzie to już praca regularna, z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej, czyli po prostu telepraca. Jej warunki mogą być ustalane na dwa sposoby: albo od razu przy podpisywaniu umowy o pracę, albo w trakcie jej trwania.
Telepracą natomiast nie można nazwać sytuacji, gdy od czasu do czasu wykonujemy zadania na dany dzień w domu i ich wyniki wysyłamy e-mailem do firmy. To jest bowiem sytuacja wyjątkowa i wynikająca z jednostkowych ustaleń z naszym szefem.

Największe korzyści

Za podjęciem zdalnej pracy przemawia kilka argumentów działających na korzyść i pracownika, i pracodawcy. Po pierwsze, są ludzie, którym zdecydowanie wygodniej pracuje się w domu w systemie zadaniowym niż po osiem godzin w biurze, przy małym biurku, na niewygodnym krześle i nie swoim komputerze. Podczas wykonywania zadań w domu człowiek czuje się swobodniej, nie musi się krępować czyjąś obecnością, pod ręką ma zawsze zestaw ulubionych płyt.

Po drugie, telepraca jest idealnym rozwiązaniem dla każdego, kto z jakiegoś powodu dużo przebywa w domu. Może to być opieka nad młodszym lub starszym członkiem rodziny albo jakaś forma niepełnosprawności. Wtedy i miejsce, i godziny pracy całkowicie zależą od pracownika – nie musi czuć się ograniczony ramami pracy biurowej 9–17, a jedynie terminem oddania powierzonego mu zadania.

Po trzecie, jest to bardzo dobre dla osób wykonujących takie zawody, jak grafik, informatyk czy dziennikarz. Nie wymagają one bowiem ciągłej obecności w pracy. – Za pozwoleniem pracodawcy nie muszą pracować w biurze. Mogą dzięki temu prowadzić działalność gospodarczą, brać dodatkowe zlecenia, co przy normalnym trybie pracy jest zdecydowanie trudniejsze – mówi Jacek Męcina, doradca z Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych „Lewiatan”.

Po czwarte, koszty stworzenia stanowiska dla nowego pracownika są mniejsze. Najczęściej woli on pracować na swoim sprzęcie i jedyne, czego oczekuje, to refundacji kosztów jego eksploatacji. W skali kilku czy nawet kilkunastu urządzeń są to dość duże oszczędności. Nawet jeśli weźmiemy pod uwagę, że przy ustalaniu wysokości ekwiwalentu uwzględniane będą normy zużycia sprzętu, jego udokumentowane ceny rynkowe oraz ilość materiału wykorzystanego na potrzeby pracodawcy.

Po piąte, daje to ogromne możliwości tworzenia firmy bez zwracania uwagi na odległość dzielącą pracowników od pracodawcy. Można w ten sposób przekraczać granice i szukać specjalistów i pracodawców w najodleglejszych zakątkach świata.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Pracownik pod kontrolą »
  inwigilacja pracowników
• Internetowy niezbędnik »
  zestawienia produktów
• Jeden za wszystkich »
  LOGITECH HARMONY ONE
• I ty możesz być e-sklepikarzem »
  własny sklep w internecie
• Nie tylko szafy »
  budowa serwerowni akademia Rittal