NEXT 1/2008 - Poza kolejnością

Chyba nikt z nas nie lubi stać w kolejkach. Podobnie jest z użytkownikami internetu, którzy nie chcą zbyt długo czekać w kolejce do pobrania kolejnej porcji danych z serwisów wymiany plików. Jest jednak sposób na rozwiązanie tego problemu.

Serwisy, takie jak np. Megaupload lub RapidShare (najbardziej znane i popularne), powstały po to, aby umożliwić przesyłanie oraz wymienianie się dużą ilością plików i danych. Każdy internauta może założyć tam konto i wgrać na nie dowolne pliki, a następnie, np. na grupie dyskusyjnej, swoim blogu czy stronie WWW, podać odnośnik do danego zbioru. Dzięki temu osoba, która znajdzie dany link, może bez problemu pobrać udostępniony w ten sposób plik.

Każdy z tych serwisów oferuje swoje usługi za darmo, ale do pewnego stopnia. Nagrane pliki są m.in. przechowywane tylko przez jakiś czas i nie mogą być większe niż np. 100 MB. Oczywiście obowiązują również ograniczenia dla pobierających. Zwykle jest to limitowanie jednocześnie pobieranych plików oraz obowiązujący limit objętości pobranych danych, która to wymusza na użytkowniku obowiązkowy czas oczekiwania na możliwość kolejnego downloadu (niekiedy jest to nawet kilka godzin). Oczywiście wszystkie te ograniczenia znikają po wykupieniu specjalnego konta (zwykle występującego pod nazwą premium). Wówczas można do woli pobierać pliki, a wgra- ne na serwer zbiory nigdy nie będą skasowane przez operatora.

Jak się można domyślić, każda z firm prowadzi promocje i zachęca do zdobycia konta typu premium bez opłat. Zazwyczaj polega to na premiowaniu pobrań plików z konta danego użytkownika. Trudno się więc dziwić, że udostępnione na takich serwisach zasoby są ogromne. RapidShare chwali się na przykład, że udostępnia 3,5 petabajta danych! To niewyobrażalna liczba 3,5 biliarda bajtów zgromadzonych informacji.

Polityka przeszkadzania

Przedstawiony wyżej system promocji ma za zadanie zdobyć jak największą liczbę użytkowników, którzy będą skłonni zapłacić za posiadanie konta premium. Obowiązuje tu prosta zasada: im bardziej ci na czymś zależy i im więcej przeszkód napotykasz (oczywiście w rozsądnych granicach, tak aby nie odstraszyć potencjalnego nabywcy), tym szybciej będziesz skłonny za to zapłacić. Opłata abonamentowa jest niewielka i wynosi zazwyczaj kilka dolarów na miesiąc.

Polityka przeszkadzania realizowana jest odmiennie przez różne serwisy. Na przykład RapidShare jest pod tym względem dość liberalny, dzięki czemu ostatnimi czasy chyba najbardziej zyskał na popularności. Czas oczekiwania po pobraniu 100 MB danych wynosi 90–120 minut, a jedynym utrudnieniem tuż przed samym pobraniem pliku jest konieczność dodatkowego odczekania około 2,5 min (na ekranie pojawia się licznik). Drugi co do popularności Megaupload stosuje dodatkowo politykę tzw. slotów przypadających na dany kraj. Nawet jeśli twój limit nie został przekroczony, to bardzo często zdarza się, że wyczerpana została liczba slotów przypadających na Polskę. W takiej sytuacji o pobieraniu możesz sobie tylko pomarzyć. Dodatkowo serwis ten wymaga zainstalowania specjalnej wtyczki do przeglądarki (Megaupload Toolbar), bez której pobieranie nie będzie w ogóle możliwe.

Oczywiście dużej liczbie internautów płacenie za konto premium wcale się nie uśmiecha. Dlatego też w internecie można znaleźć mnóstwo sposobów i programów, za pomocą których da się ominąć czas oczekiwania czy liczbę wolnych slotów przypadających na dany kraj. Są one, niestety, w większości nieskuteczne, a nawet jeśli działają, to bardzo krótko. Programiści serwisów służących do wymiany plików uważnie obserwują bowiem listy dyskusyjne i programy, które pojawiają się w sieci. Szybko uszczelniają swoje serwisy przed nowymi metodami obejścia narzuconych limitów.

Sposób na pliki

Istnieje jednak sposób na obejście limitów, którego nie da się wyłączyć, choć nie jest on z punktu widzenia użytkownika w pełni funkcjonalny. Polega na zmianie numeru IP komputera, po którym serwis rozpoznaje, dokąd powędrowały wysyłane przez niego dane, i dla danego numeru IP ustawia limity czasowe. Tutaj w lepszej sytuacji są użytkownicy Neostrady – numer IP przydzielany jest im dynamicznie. Wystarczy, że zresetują połączenie z prowiderem. Jeżeli mają szczęście i inny użytkownik, który jakiś czas temu z niego korzystał, nie pobierał danych z wybranego serwisu, wtedy mogą bez problemu i, co najważniejsze, oczekiwania ściągnąć kolejne pliki.

W gorszej sytuacji są ci, którzy mają stały adres IP albo jeden wspólny zewnętrzny adres IP dla większej liczby użytkowników. Tak dzieje się często w przypadku małych dostawców internetu lub sieci osiedlowych. Jeśli przed chwilą jeden ze współużytkowników sieci pobrał cokolwiek z serwisu udostępniającego pliki, wtedy drugiemu nie uda się nic ściągnąć. Otrzyma także komunikat, że musi poczekać.

Ocena:    (aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)

 del.icio.us |  Wykop mnie |  Digg this story |  dodajdo.com

• Źródło prądu na wakacje »
  zasilanie urządzeń przenośnych
• Omiń ograniczenia w dostępie do sieci »
  jak oglądać zablokowane serwisy internetowe
• Więcej możliwości »
  dodatek do menedżera plików
• Partycje pod kluczem »
  porównanie narzędzi do szyfrowania zawartości pamięci masowych
• Nowe znaczy lepsze? »
  zestawienia produktów