funkcja i budowa serwerów
Data: 20 styczeń 2009
Identyfikator: 090215
Nawet najlepsze oprogramowanie serwerowe nie zapewni komfortowej pracy, gdy sprzęt, na którym je zainstalowano, nie będzie dysponował wystarczającą mocą obliczeniową. Klasyczny, nawet bardzo wydajny pecet nie sprawdzi się w roli specjalizowanego serwera specyficzne zastosowania wymagają odpowiedniej konfiguracji.
Strona 1 z 2
|
Zdaniem eksperta
|
- Krzysztof Łuka
AMD Field Applications Engineer
Procesor AMD Opteron jest przełomowy. Wprowadził bowiem w 2003 r.
do świata komputerów x86 przetwarzanie 64-bitowe i skalowalną architekturę wieloprocesorową Direct Connect. Kolejne generacje Opterona niosą ze sobą następne przełomowe innowacje, takie jak wielordzeniowość czy wirtualizacja. O ile procesory czterordzeniowe na dobre zagościły już nawet w domowych komputerach, o tyle wirtualizacja wciąż jest mało popularna w firmach MSP. To jednak tylko kwestia czasu – wsparcie sprzętowe i rozwój narzędzi do wirtualizacji z pewnością przyspieszą ten proces.
|
Najważniejszą różnicą między serwerem a zwykłym komputerem jest to, że ten pierwszy przystosowany jest do pracy ciągłej. Ma to wpływ na konstrukcję serwera i sposób zarządzania nim.
Po pierwsze, serwer musi być maszyną niezawodną. Jakakolwiek awaria przekłada się bowiem na wymierne straty finansowe związane nie tylko z jego bezpośrednią naprawą, ale przede wszystkim z przestojem uniemożliwiającym normalne funkcjonowanie firmy. Po drugie, musi być wydajny na tyle, aby pozwolić na jednoczesne przetwarzanie na serwerze wielu zdań i jednoczesne skorzystanie z udostępnionych zasobów wielu użytkownikom. Wydajność podporządkowana jest tutaj przede wszystkim udostępnianiu zasobów i świadczeniu usług dużej liczbie użytkowników. Serwery w odróżnieniu od superkomputerów nie mają aż tak dużej mocy obliczeniowej, ale charakteryzują się wysokimi współczynnikami wielozadaniowości i wydajnością w operacjach wejścia–wyjścia. Po trzecie, istotną cechą w konstruowaniu serwerów jest ograniczenie zużywanej energii. Przy maszynach pracujących w trybie ciągłym każdy zaoszczędzony wat daje w skali roku znaczne oszczędności.
Niezawodne działanie
Serwery są wyposażane w co najmniej dwa wbudowane zasilacze. Działają one w sposób redundantny. Przełączenie odbywa się w sposób niewidoczny dla systemu, tak aby nie zakłócić ani nie przerwać działania uruchomionych aplikacji. Wymianę uszkodzonego zasilacza można przeprowadzić w trybie hot-swap bez wyłączania serwera.
Używane w serwerach procesory także przystosowane są do pracy ciągłej. Z reguły prędkość działania najszybszych modeli serwerowych, biorąc pod uwagę bezpośrednio częstotliwość pracy zegara, jest niższa od najszybszych, porównywalnych modeli desktopowych. Prędkość działania w przypadku aplikacji serwerowych nie jest kluczowa. Znacznie ważniejszym parametrem wpływającym na wydajność procesorów w zastosowaniach serwerowych jest szybkość dostępu do ogromnych ilości danych zgromadzonych w pamięci RAM. Z reguły procesory serwerowe mają dużą pamięć podręczną.
W serwerach stosuje się pamięć typu ECC lub ECC-R (Registered), z korekcją błędów. Zapobiega to wystąpieniu przypadkowych błędów w zawartości komórek RAM. Do serwerów krytycznych stosuje się dyski twarde z interfejsem SCSI. W mniej ważnych i tańszych serwerach coraz częściej wykorzystuje się dyski Serial ATA. Dyski twarde połączone są w macierze RAID chroniące dane w razie awarii któregoś z dysków. W serwerach spotkać można macierze RAID Level 1, 3 lub 5.
Energooszczędność
Im mniej energii pobiera serwer, tym mniejsze są jego całkowite koszty utrzymania liczone w skali roku lub kilku lat. Ma na to wpływ nie tylko koszt samej energii elektrycznej niezbędnej do jego zasilenia, ale również mniejsza energia potrzebna do odprowadzenia wydzielanego przez serwer ciepła. Serwery ze względu m.in. na łatwiejsze administrowanie i zarządzanie nimi w sensie fizycznym umieszcza się w wydzielonych, klimatyzowanych pomieszczeniach. Im więcej ciepła wydzielają pracujące tam komputery, tym więcej energii potrzeba do ich klimatyzowania.
Najbardziej energochłonnym elementem każdego serwera jest procesor lub procesory. Odpowiadają one za około 50–60 proc. zużywanej energii i wydzielanego ciepła. Nowoczesne procesory serwerowe pobierają średnio około 55–75 W. W sprzedaży są dostępne też specjalne układy energooszczędne przeznaczone do niskoprofilowych obudów chłodzonych pasywnie. Procesory tego typu pobierają zaledwie około 30–35 W energii.
Jednym z najważniejszych parametrów podawanych przez producentów procesorów serwerowych jest wydajność z wata dostarczonej energii. Z reguły procesory serwerowe kolejnej generacji są o około 35 proc. bardziej wydajne przy tym samym zużyciu prądu lub ta sama wydajność uzyskiwana jest przy 35 proc. redukcji zasilania.
Ocena: 



(aby ocenić, musisz się zalogować w serwisie)
Podobne artykuły: